Tersyüz

Chicago'nun tehlikede olan James R. Thompson Merkezi, asansörler de dahil olmak üzere mekanik ekipmanını gururla sergiliyor.

fotoğraflar © JAHN

Pandemi dünya çapında ölümcül bir yol çizerken, ironik bir şekilde Chicago'nun Loop şehir merkezindeki James R. Thompson Merkezi için yürütmeyi durdurma sağladı: Mayıs 2020'de Illinois Eyaleti, tartışmalı mülk için bir alıcı bulmak için zaman çizelgesini zorladı. 2020 sonu Nisan 2022. Daha da ertelenebilir.[1] Mülk satıldıktan sonra, korumacılar, yıkım topunun başına geçebileceğinden korkuyorlar.
Bu olasılık, Şubat ayında Illinois eyaleti yeni bir ofis binası satın aldığında ve yaklaşık 900 çalışanı Thompson Center'dan taşımayı planladığında neredeyse kesinleşti.
Aslen Illinois Eyaleti Merkezi olan Thompson Center, 1985'te açıldığından beri vatandaşlara ve eleştirmenlere ilham verdi ve onları kızdırdı. Almanya doğumlu Chicago mimarı Helmut Jahn tarafından tasarlanan yapı, hükümet mimarisinin tasarımında ve tipolojisinde bir bölünmeye işaret ediyor. Amerika'nın en çok tartışılan kamu binalarından biridir. Eyaletin devlet dairelerini, bir Chicago Transit Authority (CTA) tren istasyonunu ve fast-food restoranları gibi çok sayıda perakendeciyi barındıran 1.2 milyon ft2'lik yapı, Belediye Binası'nın karşısında tam bir şehir bloğunu kaplar. Orijinal olarak STIRworld.com'da yer alan bir makaleden alıntı yapan ArchDaily, kısa süre önce şunları gözlemledi:

"Üç taraftan dolaşmak kayda değer bir şey ortaya çıkarmaz, ancak West Randolph ve North Clark caddelerinin kesiştiği noktaya - güneydoğu köşesine - gelirseniz, üç kademeli konik kavisli ve açılı aksilikler tarafından ayaklarınız yerden kesilir. . Bu şaşırtıcı hamle, pahalı kentsel arazileri üçgen bir kamusal plaza için cömertçe serbest bırakıyor. Ağaçlar var; banklar; Jean Dubuffet'in çocuksu, devasa heykeli 'Duran Canavarla Anıt' (fiberglass, 1984); ve yoğun metropolün kalbinde kısayollar ve nadir gözlem noktaları için çoklu seçenekler. Cam-çelik bina, etrafındaki Miesian kutularının gölgelerine uzaydan inmiş gibi görünen fütüristik şekli nedeniyle 'yıldız gemisi' olarak adlandırılmış olabilir, ancak yaratıcısına [Jahn] göre, sembolik bir yapıdır. , geleneksel eyalet başkentine çağdaş bir bakış - kubbeli bir hükümet binası.
“Dilimlenmiş silindirik bir taç ile tepesinde, merkez ikonik siluetini şehrin silüetine yansıtıyor ve aşağıdaki devasa, 17 katlı, 160 fit çapındaki rotunda üzerinde merkezi bir ışıklık görevi görüyor. Bu yüksek teknoloji ürünü, katedral benzeri sürekli değişen alana girmek nefes kesici bir şey değil. Yürüyen merdivenler ve camla çevrili asansörler, sürekli değişen güneş ışığı ve gölgeler ve her türlü nedenden dolayı buraya gelen insan akışları tarafından canlandırılıyor. . . ”[2]

Panoramik cam kabinler, atriyumda zahmetsizce süzülür ve biniciler ileri geri giderken alana ritim ve kinetik bir canlılık verir.

Postmodern estetiği yapı mühendisliği ile birleştiren bina, ABD'deki yüksek teknoloji mimarisinin ve içten-dış binaların en iyi örneklerinden biri olmasını sağlıyor. 14. Merkezden açılan asansörlerin her biri 1985 lb kapasiteye sahiptir ve 2500 ft/dk hızla hareket eder.
Binaya adını veren Eyalet Valisi James R. Thompson, yıllar süren eleştirilerden sonra bile, Ağustos 2020'deki ölümüne kadar tasarımın bir savunucusu olarak kaldı. Bir dizi daha tipik teklifi reddettikten sonra, Thompson, şehir için çağa daha uygun bir anıt yaratın. Jahn'ın seçtiği tasarım, ofislerin büyük bir açıklık planı etrafında birleştiği hayranlık uyandıran bir konfigürasyondur. Devlet daireleri için alternatif bir model oluşturan vali, yeni bir devlet binasında değer sinyalinin önemli olduğunu hissetti. Tipolojiyi modernize etme çabasında, bir açıklık şeması (şeffaf bir hükümet için bir metafor) benimsendi ve proje boyunca ciddi sonuçlarla kullanıldı.
Yapı, kavisli, tek bölmeli, yalıtılmamış cam panellere sahiptir (başlangıçta maliyeti yüksek kabul edilen çift bölmeli paneller yerine). Bu, yazın aşırı ısınmaya ve kışın soğuk hava akımına neden oldu.[2] Yapıda rahat bir sıcaklığın korunması “çok maliyetli” olmaya devam ediyor. Ayrıca yapının onarım için yaklaşık 325 milyon ABD Doları'na ihtiyacı olduğu tahmin edilmektedir.[1]

Yine de, bina birçok kişi tarafından seviliyor. Şeffaflık teması bina genelinde hissedilebilir ve şeffaf cam cephesinden açık plan ofislere kadar birçok mimari unsurda vurgulanır. Şeffaf mimari özellikler arasında, binaya makine benzeri bir karakter kazandıran yüksek hızlı asansörler ve mekanik ekipman ağı yer alıyor. Açıkta kalan metalik kolonlar, kablolar ve karşı ağırlıklar, çoğu binada gizlenmiş makineleri gizleyen tipik şaftları ve koridorları yok eder. Özellikle, genellikle üst kat ile çatı arasında kapalı bir alan olan makine odası, atriyum dekorunun bir parçası olarak renkli camla kaplanmış tam teşhirdedir.
Panoramik cam kabinler, atriyumda zahmetsizce süzülür ve biniciler ileri geri giderken alana ritim ve kinetik bir canlılık verir. Taşıtlar, turistler, alışveriş yapanlar ve vatandaşlar, diğer mimari tarzlarda kutlanmayan geçmeli VT sistemi yoluyla binanın etrafında dolaşarak merkeze akın etti. Yürüyen merdivenler ve metal merdivenler zeminleri birbirine örerken, yükselen asansör boşlukları tavanı aşağıdaki yeraltı galerisine sabitliyor.
Bina boyunca, orijinal Montgomery ekipmanı - 14 asansör ve dört yürüyen merdiven[3] - renkli iç mekanların yanından geçen servis çalışanları mavi ve somon kırmızısı ile sıçradı (“kırmızı, beyaz ve mavi”nin tonlanmış bir yorumu ve renk düzenine bir selam) Paris'teki Centre Pompidou kütüphanesi/müzesi ve Milano, İtalya'daki B&B Italia mobilya fabrikası gibi binalarla neredeyse on yıl önce çoğalan yüksek teknoloji mimarisi.
Ancak, her şeyi ifşa etme kararı bir takım sorunları da beraberinde getirdi. İşçiler söz konusu olduğunda, asansörler gürültülü ve rahatsız ediciydi. Değişiklikler gerekliydi ve Jahn tarafından estetik olarak kabul edilebilir görüldükten sonra, gürültüyü bastırmak için akustik bir kalkan tasarlandı. Bu aynı zamanda mekanik bileşenleri bir şekilde maskeledi.
Maruz kalan makineler, onu barındıran binanın duyusal deneyimini yükseltir. Thompson Center'daki asansörlerin tonozlu tepeleri yukarı ve aşağı hareket etmesini izlemek sadece ilginç bir manzara değil, aynı zamanda geleneksel mimarinin yarattığı kör noktalar olmadan bir binada açıkça seyahat etmek hem mimari meraklıları hem de çevrecileri kazanıyor.

Avluya çıkıntı yapan asansör bölmelerine bakın ve salon katındaki işlemeli mermer rozetin veya aşağıda hareket eden insanların muhteşem manzarasının keyfini çıkarın.

Atriyuma uzanan asansör bölmelerine bakın ve salon katındaki işlemeli mermer rozetin veya aşağıda hareket eden insanların muhteşem manzarasının keyfini çıkarın. Cam panelli duvarların, tavanın ve mermer işlemeli zeminlerin birleşimi, postmodernizmin uçsuz bucaksız genişliğine şıklık katar. İlk inşaat kusurlarına ve ağır bakım maliyetlerine rağmen, açık, erişilebilir ve ilham verici bir sivil binaya ilişkin benzersiz mimari vizyon bozulmadan kalır. Ne olursa olsun, bina belirsiz bir gelecekle karşı karşıya. Eyalet temsilcileri binayı satmayı keşfetmeye devam ederken, yerel koruma grupları binayı kurtarmak için yıllarca mücadele etti.
Son zamanlarda, Ulusal Tarihi Koruma Vakfı, Thompson Center'ı ülkenin en çok tehlike altındaki 11 bölgesinden biri olarak adlandırdı. National Trust, listesini açıklarken, binayı “Büyük ölçekli Post-Modernizm'in Chicago'nun en önde gelen örneği” ve listede yer alan en genç bina olarak adlandırdı. Sembolik veya şematik, alışılmadık bina Chicago'nun Downtown Loop'undan yükseliyor, yapısını ve mekanik ekipmanını gizlemek yerine gururla sergiliyor.
Thompson Center şimdilik dünya çapında bir cazibe merkezi olmaya devam ediyor ve cam asansörleri heyecan verici mekanı canlandırıyor ve mekanın eşsiz geometrisini ve hissini gözlemleme şansı sunuyor. Birkaç yıl önce Jahn, diğer kullanımları bir araya getirerek ve bir süper uzun [4] ekleyerek yaratımını kurtarmak için bir plan yaptı, ancak bunun şüpheli göründüğünü fark etti. Merkezi konumu arzu edilir olsa da, dezavantajları ve engeller devam ediyor: Yüz milyonlarca onarıma ek olarak, binayı satın alan kişi, şehrin bir bölümünü işgal eden istasyonun işletilmesi için şehir ve CTA ile müzakere etmek zorunda kalacak. Ardından, alt katlarda oturan perakende kiracılar için 2034'e kadar süresi dolmayacak bir ana kiralama var.[1]

Referanslar

[1] Petrella, Dan ve Ori, Ryan. “Pandemi, Eyaletin Thompson Merkezini Satmak için Uzun Süreli Kaynayan Çabalarında En Son Engeli Sağlıyor,” Chicago Tribune, 28 Kasım 2020.
[2] "Thompson Center: Chicago'da Yıkım Tehdidiyle Karşılaşan Bir Bina" ArchDaily, 29 Aralık 2020.
[3] emporis.com/buildings/117313/thompson-center-chicago-il-usa
[4] Hickman, Matt. The Architect's Gazetesi, 26 Şubat 2020 “Helmut Jahn, Chicago'nun Thompson Merkezini Kurtarmak İçin Öneri Sunuyor”.