Tarihi Doğu Makine Asansörü

Geçmiş bir döneme ait asansör bileşenlerini koruyan Connecticut müzesi.

tarafından Michael Dumas

19. ve 20. yüzyıllarda endüstriyel harikaların kitleleri yeni bakış açılarına ve olasılıklara taşıması gibi, bu benzeri görülmemiş teknoloji çağında, aynı makineler kendi imza atılımlarına yönelik yeni nesilleri eğitiyor. Connecticut, New Haven'da, Amerikan topraklarında üretilen en iyi asansör bileşenlerinden bazıları, bölgedeki aile geçmişleri birkaç kuşak öncesine dayanan vatandaşlar tarafından yepyeni bir şehir müzesinde tam da bu amaçla korunuyor. 

Paul Farnsworth ve Robert Greenberg, Hollywood filmlerinde övülen arkeologlardan farklı olarak, anavatanları için neredeyse efsanevi bir saygıyı korurken, tarih konusunda son derece tutkulular. Yale Üniversitesi'nden yaklaşık bir mil uzakta bulunan 1870'lerde inşa edilen ACME Mobilya binası son yıllarda müteahhitlere satıldığında, ikili, eski bir döneme ait iki asansör mekanizması da dahil olmak üzere binadaki eserlerin mümkün olduğunca çoğunu korumak için harekete geçti. herhangi bir çağdaş asansör operatörüne kesinlikle yabancı görünecektir. 

Herhangi bir marka adı veya üreticisi olmayan, iki mekanizmadan en eskisi 1877'de inşa edildi ve ilkel cihaz dört katlı bina yeniyken kurulmuş olmasına rağmen uzun süredir atıl durumdaydı. Greenberg'in araştırmasına göre, mekanizma, sırasıyla kabartma tozu ve korse üreten iki orijinal kiracı tarafından malları taşımak için kullanılmış olacaktı. İkinci asansör mekanizması, Paul Farnsworth'un büyük büyükbabası Frederick Farnsworth'un sahibi olduğu ve işlettiği Eastern Machinery Company tarafından 20 Ekim 1916'da inşa edildi ve kuruldu. 

Perçinli metalle bağlanmış, yıpranmış ahşap bir arabayı sinyal halatıyla kaldırıp indiren bu cihaz, 106 yıl aralıksız çalıştı. Eski motoru, uzun deri kayışı ve ahşap rayları, New Haven zanaatkarlarının zanaatkarlığının kanıtıydı; bu nedenle Farnsworth, Greenberg ve birkaç kişi, 1877 ve 1916 asansör mekanizmalarını kurtarmak için işbirliği yaptı. 29 Ağustos 2022'de, Smedley Crane & Rigging Company'den bir ekibin koruma yolunda her ikisini de ACME Mobilya binasından kurtarmasını izlediler. Smedley'in İç Savaş patlak vermeden hemen önce New Haven'da kurulmuş olması, operasyonun öngörüsünün altını çiziyordu. 

Farnsworth'lar için, atalarının zanaatkarlığının sergilendiğini bilmek, ailenin mirası için ek bir onurdur - ve kesinlikle tek aile için değil.

Greenberg, ACME binasında büyüdü ve babasının Eastern Machinery kontrol sistemini düzenli olarak yağlamasını izlerdi. Kullanımının kinestetik etkisini açıkça hatırlıyor. Greenberg, "Farnsworth ailesinin makinesi beni büyüledi çünkü hâlâ çalışıyordu," diyor. "Ve uğultu sesi, motorunun içinden geçen kayışın şakırtısı çok güzeldi." 

Nesnelerin DNA'sı olsaydı, ACME binası 1940'larda Greenberg'in büyükbabası tarafından satın alındığından ve son satışa kadar ailelerine ait olduğundan, Farnsworth ve Greenberg yakın kuzenler olacaktı. Farnsworth, Eastern Machinery Company'ye geri dönen dördüncü nesil bir asansörcü. 20. yüzyılın başında, girişimci büyük büyükbabası da yakındaki McLagon Foundry Company'nin sahibiydi. Farnsworth dedi ki: 

“Bir dökümhaneci olarak, büyük büyükbabam sadece eski asansörü imal etmekle kalmadı, aynı zamanda bu 106 yıl boyunca makine yatak plakasının sarım tamburu ve diğer tüm döküm metal bileşen parçalarının dökümünü yapan dökümhanenin sahibi ve işletmecisiydi. -eski asansör.” 

1916 Farnsworth asansörünün içindeki başarı katmanlarına daha yakından bakıldığında, Greenberg'in hayatını aydınlatmaya adadığı, New Haven boyunca örülmüş bir endüstriyel ve kültürel ilişkiyi mikro kozmosta ortaya koyuyor. Yıllarca, küratörlüğünü yaptığı ve eriştiği yüzlerce eseri biriktirdi. New Haven Müzesi'nde KaybolmakGreenberg'in uzun, çok uzun bir süre kalacağını umduğu yere inmeden önce önceki iki bölgede yaşayan. 

Oluşturduğu en son vinyetlerden ikisi, 1877 ve 1916 ACME bina asansörlerini içeriyor; sanki birisi dördüncü kata çıkıp onları Ağustos'ta kaldırılmadan önce görmüş gibi görünüyor. Tıpkı geçen yüzyıl boyunca birçok noktaya baktıkları gibi, üstlerinde aynı çatılar, altlarında yağ lekeleri ve etrafa saçılmış tozlar. Greenberg dedi ki: 

“Patina benim için çok önemliydi. Başından beri istediğim şey, insanların bir ailenin birden fazla farklı işletmeyi tek bir makine yaratmak için bir araya getirme konusundaki yaratıcılığını ve inanılmaz yeteneklerini görmeleriydi. Hatta bu şeyler, New Haven çevresinde yetişen ağaçlardan elde edilen yaşlı ağaçlarla bile inşa edildi. 

Lost in New Haven kısa süre önce özel müşterilere açıldı ve Greenberg önümüzdeki aylarda 18,000 fit² müze, eserlerden çok daha önemli bir şeyi koruma konusundaki kapsayıcı hedeflerine ulaşabileceği halka tamamen açılacak. Greenberg dedi ki: 

"Gençler, özellikle çocuklar ve öğrenciler yeni alana geldiklerinde ve ben New Haven'da yer alan ailelerin hikayelerini anlattığımda, gelecek nesillerin bu insanların cesaretini ve yaratıcılığını anlayacağını umuyorum. Geleceğin teknolojilerini anlamak için gerçekten geçmişi düşünmeleri gerekiyor. Ve çoğu insanın aklına bile gelmeyen bu eski makineleri bugün sahip olduğumuz modern makinelerle karşılaştırmalı olarak göstermek harika.” 

Farnsworth'lar için, atalarının zanaatkarlığının sergilendiğini bilmek, ailenin mirası için ek bir onurdur - ve kesinlikle tek miras değildir. Frederick Farnsworth, endüstriyel becerisine ek olarak New Haven'ın belediye başkanı olarak da görev yaptı ve o zamanlar en ilericilerinden biri olarak görülüyordu. Geçenlerde, Paul Farnsworth bir iş için Belediye Binası'nı ziyaret ettiğinde, başını kaldırdı ve büyük büyükbabasının yağlı boya tablosuyla karşılaştı. 

"Başından beri istediğim şey, insanların bir ailenin birden fazla farklı işletmeyi tek bir makine yaratmak için bir araya getirme konusundaki yaratıcılığını ve inanılmaz yeteneklerini görmeleriydi."

—Robert Greenberg

Paul'ün oğlu Will, yaklaşık on buçuk yıldır asansör tamircisi olduğu, şimdi adı Elevator Service Company, Inc. olan aile şirketinde çalışan beşinci nesil ailesini temsil ediyor. Will Farnsworth dedi ki: 

"Aile geçmişimizin devam ettiğini görmeyi kesinlikle çok seviyorum ve herkesin babama ve Bay Greenberg'e sunduğu tüm yardımları takdir ediyorum. Ve bu asansörde ortak bir soyu paylaşan New Haven ailelerinin bazı tarihlerini koruyabilmemiz harika. Ailemiz harika bir ürün çıkarmaya kendini adamıştı ve bunu insanların akıllarında sonsuza kadar tutabiliyoruz çünkü korunacak."

Bağış yapmak veya müze hakkında daha fazla bilgi edinmek için şu adresten Greenberg ile iletişime geçin: [email protected].