Mühendisler ve mimarlar, 67.4 metrelik içi boş anıtın içine paslanmaz çelikten, makine dairesi olmayan bir asansör ve çevresine merdiven iskeleti yerleştirerek Obelisk zirvesine yenilikçi bir yol açtılar. Servas, Obelisk'in rüzgar ve metro titreşimleriyle gerilmeden hareket edebilmesi için elastik sabitlemelerle tutturulmuş hareketli bir iç iskelet oluşturmak üzere 10,500 hassas metal bileşeni tasarladı ve lazerle üretti. Ağır hizmet tipi asansör, sekiz durak üzerinden beş yolcuyu panoramik bir seyir terasına taşıyor, multimedya için cam paneller ve ayna ekranı içeriyor ve güvenli tahliye için UPS sistemlerine güveniyor. Küçük bir kapıdan sınırlı erişim, modüler, cıvatalı montajlı parçaları ve hızlı yerinde montajı gerektirerek, tarihi korumayı modern işlevsellikle birleştirdi.
Buenos Aires'in simge yapılarından birinin tepesine çıkan asansör
Ascensores Servas SA tarafından sunuldu
Buenos Aires'in simge yapılarından biri olan Obelisk'in içine yerleştirilecek asansörün tasarımı ve yapımı, tamamen boş bir binaya asansör yerleştirmeyi içeren mühendislik ve mimari bir zorluk olmanın yanı sıra, anıtın zirvesine erişimi sağlayacak büyük bir sorumluluktu.
Karşılaşılacak zorluk açıktı: Dikilitaşın tepesindeki seyir noktasına ulaşmanın en iyi çözümünü bulmak. Asansör, toplam projenin %10'unu temsil ediyordu. 450 kg (beş kişi) taşıma kapasitesine sahip olması gerekiyordu ve ayrıca işlevsellik, güvenlik ve orijinal bina yapısıyla uyum sağlamak için asansörün etrafına bir merdiven inşa edilmesi gerekiyordu.
Bu, inşaat işleri, metal yapılar, asansör, işletim yazılımı, yangın koruma sistemleri ve acil durum güç kaynağı da dahil olmak üzere anahtar teslimi bir proje uygulamasıydı.
Endüstriyel Kapasite
Ascensores Servas SA, asansör şirketi olmasının yanı sıra, tarihi binaların restorasyonunda uzmanlaşmış bir inşaat mühendisliği ve mimarlık şirketi olarak da yetkilendirilmiştir. Obelisk projesi, asansörü ve merdivenleri destekleyen metal "iskeleti" oluşturan 10,500 parçanın her birinin tasarımını, hesaplamasını ve doğrulanmasını gerektiren, hassasiyet ve geniş mühendislik bilgisi gerektiren bir işti. Metal profiller, borular ve levhaların kesimi için yüksek hassasiyetli lazer teknolojisi kullanıldı. Her parça, Arjantin'in Buenos Aires şehrindeki Laferrere'de bulunan Servas endüstriyel tesislerinde üretildi.
Özenli tasarım, ileri mühendislik ve hassas imalatın birleşimi sayesinde, Obelisk içindeki alan kısıtlamalarının üstesinden gelinerek, tüm yapının rekor sürede ve hatasız bir şekilde monte edilmesi mümkün oldu.
Buenos Aires Dikilitaşı Hakkında Tarihi Bilgiler
67.4 metre yüksekliğindeki Buenos Aires Dikilitaşı, İspanyol Pedro de Mendoza tarafından Buenos Aires'in kuruluşunun 400. yıldönümünü anmak için 1936 yılında inşa edilmiştir. Arjantinli mimar Alberto Prebisch tarafından tasarlanan anıt, Alman GEOPÉ-Siemens Bauunion-Grün & Bilfinger Konsorsiyumu tarafından inşa edilmiştir. 157 işçinin katılımıyla 19 Mart 1936'da başlayan inşaat, sadece 69 günde tamamlanarak açılmıştır.
Anıt başlangıçta kabul görmedi ve açılışından üç yıl sonra yerel yönetim, güvenlik, estetik ve ekonomik nedenlerle yıkılmasına karar verdi. Sonunda bu karar Başkan Roberto Ortiz tarafından sorgulandı ve Buenos Aires Belediye Başkanı yıkım emrini veto etti.
Mükemmel Asansör Ekipmanları
Gereksinimleri karşılamak için en iyi asansör ekipmanı, saniyede 1 m hızla ve saatte 240 kalkış yapabilen, ağır hizmet tipi, halatlı, makine dairesiz (MRL) bir asansördü. Bu, 1 dakikada 55.55 m yüksekliğe ulaşacağı anlamına gelir. Makine dairesinin konumu ve sınırlı alan nedeniyle, MRL sistemi binanın içindeki maksimum yükseklikten yararlanmak için en iyi seçenekti.
Asansörün geniş iniş alanlarına sahip sekiz durağı bulunmaktadır. Bu sayede ziyaretçiler, Arjantin'in turistik yerlerinin çevre duvarlarında sergileneceği Obelisk'in içindeki ara durakları da görebilirler.
Panoramik kabinde, yolcuların seyahat sırasında anıtın tamamını görebilmeleri için cam paneller bulunmaktadır. Arkada ise görsel-işitsel ve multimedya uygulamaları için aynalı ekranlı büyük bir panel mevcuttur.
Ziyaretçiler üst durağa vardıklarında, en yüksek noktaya, yani seyir terasına ulaşmak için kısa bir merdiven çıkarlar. Burada, yukarıya doğru açılan dört küçük pencereden Buenos Aires'in dört ana yöndeki muhteşem manzarasının tadını çıkarabilirler.
Güvenlik ve Tahliye
Dikkate alınması gereken bir diğer konu da şuydu: Elektrik kesintisi durumunda anıtın içindeki insanların nasıl tahliye edileceği. Havalandırma yetersizliği nedeniyle jeneratörle elektrik sağlamak mümkün olmadığından, kesintisiz güç kaynağı (UPS) ve voltaj dengeleyici kuruldu. Bir UPS 2 saat, diğeri ise 8 saat çalışabiliyor. Bu sayede, yangın veya diğer beklenmedik olaylar durumunda anıt güvenli bir şekilde tahliye edilebiliyor. Bu ekipman, anıtın zemin katında, içeride bulunuyor.
Bir Mühendislik Meydan Okuması
Öncelikle, anıt ve alanın derinlemesine incelenmesi ve değerlendirilmesi gerekiyordu. Dikilitaşın altından geçen üç metro hattı dikkate alınmalıydı. Temelin nasıl inşa edildiğini ayrıntılı olarak öğrenmek için, X-ışınları, ultrason ve örnek toplama gibi yüksek hassasiyetli teknolojilerin kullanılması gerekiyordu.
Sonuçlar, dikilitaşın yapımına kadar uzanan tarihi belgeler, eski fotoğraflar, planlar ve arşivlerle karşılaştırıldı. Bu veriler ışığında, yapı mühendisleri bodrum katının ek bir yapıyı destekleyebileceği sonucuna vardılar.
Ardından projenin yapısal açıdan uygulanabilir olup olmadığı değerlendirildi. Bu amaçla Ascensores Servas, güvenlik ve yönetmelikleri göz önünde bulundurarak statik ağırlığı (yapının kendi ağırlığı) ve dinamik ağırlığı (insan hareketi, titreşimler ve rüzgar) doğruladı.
Rüzgarın etkisiyle dikilitaşın hafifçe hareket etmesi ve metroların neden olduğu titreşimlerin yapısal sağlamlığıyla ilişkisi de dikkate alınmalıydı.
Form ve İşlev
Dikilitaşın yapısında, asansör ve merdivenler için boş alan sağlamak amacıyla kısmen değiştirilmesi gereken yardımcı döşemeler ve kirişler bulunmaktaydı.
Bu bağlamda, dikilitaşın hareketlerini engellemeden, içine güçlü bir metal çerçeve, bir tür "omurga" veya "iskelet" tasarlamaya karar verildi. Bu çerçeve, anıtın doğal hareketlerine herhangi bir baskı veya gerilim uygulamadan, hareketli bağlantı elemanları ve kimyasal polimer sabitlemeler vasıtasıyla iç duvarlara tutturulmalıydı. Bu şekilde, orijinal yapı üzerindeki yükü en aza indirmek ve tarihi anıtı yeni iç yapısıyla uyumlu bir şekilde bütünleştirmek mümkün oldu.
Küçük Bir Kapı
Dikilitaşa tek giriş noktası, 180 metre yüksekliğinde ve 70 santimetre genişliğinde minik bir kapıdır. Görünüşte önemsiz olan bu detay, çok önemli bir faktördü çünkü yeni yapının parçaları bu küçük açıklıktan geçirilerek binanın içine yerleştirilmeli ve kaynak yapılmadan cıvatalarla yerinde sabitlenmeliydi. Ayrıca, parçalar birleştirildikçe boş alan daraldı. Orijinal döşemeler ve kirişler söküldüğünde, yeni yapıyı desteklemek için yeni metal bağlantı elemanları hemen sabitlendi.
İşle ilgili yorumlar
Ascensores Servas SA, 1973 yılında Buenos Aires Üniversitesi mühendislik mezunu José Aizpún tarafından kuruldu. Aizpún açıkladı:
“Kendi Ar-Ge çalışmalarımızla veya Westinghouse, Mitsubishi, MCE ve diğer birinci sınıf asansör şirketlerinden aldığımız lisanslarla en son teknolojiyi kullanan ulusal endüstriyi her zaman destekledim. Bu teknik altyapımız ve nitelikli teknisyenlerimiz ve operatörlerimizle Obelisk zorluğunun üstesinden gelebildik.”
Ascensores Servas SA'nın sahibi ve Cámara de Ascensores y Afines üyesi Aizpún, derneğin başkanı Fernando Guillemí'yi bir grupla birlikte davet etti Subir & Bajar Bir muhabir, resmi açılışından önce tesise özel bir ziyaret gerçekleştirdi. Ziyaretçiler şunları söyledi:
“Bu Arjantinli asansör şirketinin gerçekleştirdiği harika işe gerçekten çok şaşırdık. Sadece asansör ve kusursuz çalışması değil, aynı zamanda anıta zarar vermeden asansörün montajı için gereken muhteşem inşaat da takdire şayan.”
KATEGORİDEN DAHA FAZLASI
GÜNLÜK HABERLER