Metro Modernizasyonu

2017 yılında, Paris Metrosu'nun toplu taşıma operatörü ve altyapı yöneticisi RATP, en derinlerinden biri olan tarihi Lamarck-Caulaincourt istasyonundaki iki adet 100 kişilik kapasiteli asansörü modernize etme zamanının geldiğine karar verdi, ancak işin devam etmesini istedi. Bu istasyondaki Metro hattının hizmetini kesintiye uğratmadan - bu asansörlerin tek dikey ulaşım aracı olduğu yer. Ayrıca, binicilere sağlanan genel kullanılabilirliği ve hizmeti artırmak için her bir kuyudaki kabin sayısının ikiden dörde çıkarılmasına karar verildi.

Lamarck-Caulaincourt'taki asansör boşluğu 28 m derinliğinde ve 7 m çapındadır. 126 mT malzeme ve bileşenle, eski ekipmanı çıkarmanın ve yenisini getirmenin tek yolu tüneldi. Zorluğa ek olarak, onu hareket ettirmek için her gece 1:30'dan 4:30'a kadar sınırlı, üç saatlik bir pencere vardı. Ek olarak, kısıtlı ortam nedeniyle (azaltılmış depolama alanı, Metro müşterilerinin yakınlığı) tüm görevler manuel olarak gerçekleştirildi.

Paris metrosunun işletmecisi, en derin istasyonlarından birindeki asansörleri yeniliyor.

Zorluklara rağmen sekiz aylık bir çalışma sonunda iki kabinden dört kabine geçiş, dubleks sistem (iki kabin giriş, iki kabin çıkış) sayesinde kapasitenin iki katına çıkarılmasını sağladı. Yeni asansörler, daha iyi hizmet sağlamak için istasyonun trafiğine uyarlanmıştır. Son olarak, enerji tüketimini azaltırlar, daha güvenilir ve daha konforludurlar.

Açıklama

RATP demiryolunun 12 numaralı metro hattında yer alan Lamarck-Caulaincourt istasyonu, Paris Metro demiryolunun en derin istasyonlarından biri olarak Ekim 1912'de açıldı. İstasyonun üç seviyesi vardır: sokak, orta ve platform. Bunlara iki otomatik asansörle hizmet verildi. Her biri 100 kişilik kapasiteye sahip olup, yolcuların kabinin bir tarafından girip diğer tarafından inmeleri için biri giriş, diğeri çıkış için olmak üzere iki kabin kapısı bulunmaktadır. Kabinlerden biri yukarıya, diğeri ise inişe ayrılmıştı.

Kaldırma şaftı 7 m çapında daireseldir, bu da kabinlere alışılmadık bir şekil verir: dikdörtgen yerine yamuk. Kabinin kapıları eğimliydi ve kabinler hatırı sayılır bir çıkıntı oluşturuyordu. Asansörler 18 yaşındaydı ve bu normalde bir yenileme anlamına geliyordu, ancak asansörlerin kendine has özellikleri nedeniyle sistemin tamamen yenilenmesinin uygun maliyetli bir seçenek olacağı belirlendi. Kontroller ve programlanabilir mantık kontrolörleri eskiydi; Her iki yılda bir değiştirilmesi gereken 1 km'lik kablo kullanan dokuz dönüş makarası ile halat sistemi karmaşıktı. Tüm bu faktörler, daha önce sadece ikisinin bulunduğu kuyuya dört yeni kabin kurma kararına yol açtı.

İş 34 hafta sürecekti, bu nedenle asıl zorluk, hizmeti kesintiye uğratmadan asansörleri değiştirmekti. Programa bağlı kalınması gerekiyordu, çünkü her iki asansör de proje süresince hizmet dışı kalacaktı, yani istasyona girip çıkmanın tek yolu 210 basamaklı bir döner merdiven kullanmaktı.

Derin ve Dar

Lamarck-Caulaincourt sadece derin değil, aynı zamanda dardır, bu da tüm taşıma işlerinin manuel olarak yapılması gerektiği anlamına geliyordu ve parçaların sahnelenmesi için yalnızca sınırlı alan vardı. Sadece asansörlerin yanında bir alan ve platformda Metro yolcularının hareketine izin veren iki küçük alan vardı. Yolcuları rahatsız etmemek için eski parçalar platforma yerleştirildi ve ardından manuel olarak iş trenlerine yüklendi. Eski asansörlerin sökülmesi yedi hafta sürdü ve 14 iş treni gerektirdi. Zordu çünkü manuel olarak yapılması gerekiyordu ve ağda acil bir trafik sorunu ortaya çıkarsa iş trenleri her an iptal edilebilirdi. Gerçekten de, trenler başka bir öncelikli projeye veya altyapı bakım acil durumlarına yeniden yönlendirilebilir.

En zor görevlerden biri, her biri 2 mT ağırlığındaki eski motorları kullanmaktı. Sonunda, 66 mT eski ekipman elle çıkarıldı ve iş trenlerine taşındı.

Eski asansör ekipmanları sökülüp asansör kuyusu boşaldıktan sonra kuyu duvarlarına su sızmasını durdurmak için ekstra bir çalışmaya ihtiyaç duyuldu. Bu iş devam ederken, her gece iş trenleri tarafından parçalar sağlanıyordu. Kuyu hazırlığı tamamlandıktan sonra, dört asansör kabinini ayıran yeni bir çerçeve, geçici kabinler kullanılarak alttan üste yükseltildi. Kabin çerçevesi ve zemini tamamlanarak kuyu üst kısmına ulaşması sağlanmıştır.

Dört kabin ve kat kapıları daha sonra tamamlandı. Makineler kuruldu, elektrik bağlantıları yapıldı. Üç hafta, dubleks kabinler arasındaki testleri yapmak ve ayarları yapmak için ayrıldı. Genel olarak, birkaç gecede sekiz iş treni sayesinde 60 mT malzeme getirildi.

Çalışmanın son haftalarında, iletişim departmanı, yolculara işin içeriden nasıl göründüğünü göstermek için Metro istasyonunun koridoruna bir sergi yerleştirdi. Asansörlerin açılışı için kabin içlerine proje ile ilgili resimli film kaplamalar yapıldı.

Kesinti Yok

Sekiz ay süren çalışma, kısıtlı bir ortamda gerçekleştirildi ve Metro yolcularına hizmet kesintiye uğramadan tamamlandı. Dışarı çıkan eski parçalar ve giren yeni parçalar da dahil olmak üzere yaklaşık 130 mT malzeme manuel olarak taşındı.

Yeni asansörler enerji tüketiminde %60 azalma sağlıyor. Daha hafif fakat daha standart parçalardan ve bileşenlerden yapılmıştır ve basitleştirilmiş bir halat sistemine sahiptirler, ancak daha fazla güvenilirlik ile daha uzun hizmet ömrü sağlamalıdırlar. Yeni dubleks sistem sayesinde, istasyonun asansörleri artık her yön için taşıma kapasitesini ikiye katlıyor.