ASANSÖR DÜNYASI 60 Yaşına Girdi

William C. Sturgeon'un mirasının gücü derginin 2013 yılı içeriğinde görülmektedir.

2013 yılında ELEVATOR WORLD 60. yıl dönümünü kutladı. Ocak sayısının kapağı bu önemli dönüm noktasını kabul ederken (Şekil 1), içerikte bu önemli olayın derginin kurucusunun yokluğunda gerçekleştiğine dair bir hatırlatma yer alıyordu. Yorumlar bölümünde Michael Gubisch'in (Schaefer GmbH, Sigmaringen, Almanya) "Samimi Başsağlığı" başlıklı bir mektubu yer alıyordu:

"Vefat haberini büyük bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız. Elevator World kurucusu William C. Sturgeon. Alanımızda seçkin bir insandı ve pek çok kişi tarafından kesinlikle özlenecek. Derin bilgisini paylaşmaya ve bunu yaşadığı sektörün yararına ve asansör yolcularının güvenliği için kullanmaya her zaman istekliydi. Görüşlerini ve yorumlarını okumak her zaman keyif verici olmuştur ve anısı hem sizin derginiz hem de dahil olduğu diğer tüm kuruluşlar tarafından canlı tutulacaktır.”[1]

Sturgeon Ekim 2012'de 95 yaşında vefat etmişti. Aralık sayısı onun anısına ithaf edilmişti ve Gubisch'in mektubunda bulunanları hatırlatan anılar ve anmalarla doluydu (Şekil 2). Toplanan açıklamalarda ifade edilen tutarlı temalar arasında sektördeki liderliğinin kabulü, iyi yaşanmış bir hayatın tanınması ve EW tarafından temsil edilen mirasına duyulan derin takdir yer alıyordu.

Bu mirasın gücü, 2013 yılı boyunca derginin geçmiş girişimlerin devamını ve sürekli iyileştirilmesini ve yeni özelliklerin tanıtılmasını içeren içeriğinde açıkça görülüyordu. Ocak sayısında 16. yıllık sonuçları yer aldı Project of the Year Dokuz kategorinin ve dünyanın dört bir yanından kazananların yer aldığı yarışma: Kategori 1: Asansörler – Yeni İnşaat (Icon Tower, Oslo, Norveç), Kategori 2: Asansörler – Modernizasyon (Federal Rezerv Modernizasyonu, Washington, DC), Kategori 3: Yürüyen Merdiven Sistemleri – Yeni İnşaat (Hacıosman Metro İstasyonu, İstanbul, Türkiye), Kategori 4: Yürüyen Merdiven Sistemleri – Modernizasyon (Cobo Convention Center, Detroit, Michigan), Kategori 5: Hareketli Yürüyüş Yolları (Bursaray Üniversite İstasyonunda Hareketli Yürüyüş Yolları, Bursa, Türkiye), Kategori 6 : Eğimli Asansörler (Intercontinental Danang Sun Peninsula Resort, Danang City, Vietnam), Kategori 7: Erişilebilirlik Sistemleri (Abu Dabi Başkanlık Sarayı), Kategori 8: Özel Konut Asansörleri (Konut Asansörü Kurulumu, La Jolla, Kaliforniya) ve Kategori 9: Otomatik İnsan Taşıyıcıları (Doğu Londra Teleferiği).

2013'te yeni bir yarışma da görücüye çıktı. Ağustos sayısı, ilk kez düzenlenen EW Fotoğraf Yarışması'nın sonuçlarına yer verdi. Başvuru çağrısı şunları teşvik etti:

"Fotoğraf çeken okuyucularımız - bireyler ve şirketler, amatörler ve profesyoneller - dünyanın herhangi bir yerinde çekilmiş sektörle ilgili en iyi fotoğraflarını göndermeleri için. Dikey taşımacılığın dikkat çekici dünyasının [VT] hikayesini anlatmaya yardımcı olacak dinamik, iyi kompozisyonlu ve estetik açıdan hoş fotoğraflar arıyoruz."[2]

1 Şubat'tan 30 Nisan'a kadar gönderilebilecek başvurular, "EW'den bir jüri heyeti" ve Mayıs ayı boyunca çevrimiçi oy kullanabilen okuyucular tarafından değerlendirilecek. Başvurular beş kategoriden birinde yapılabilir: Ufuk Çizgileri ve Yüksek Binalar, Asansörler, Yürüyen Merdivenler/Hareketli Yürüyüş Yolları, Eğimli Asansörler ve Asansör Kabinleri. Dergiye 205 giriş yapıldı ve 1,000'den fazla okuyucu çevrimiçi oy kullandı. Fotoğrafların kalitesi öyle yüksekti ki, EW jürisi "aldığımız harika fotoğraflardan birkaçını daha sergileyebilmek için yeni bir kategori - Makineler ve Bileşenler - yaratma zorunluluğu hissettiler."[3] Her kategoride birinci, ikinci ve birer adet yer aldı. bir veya iki mansiyon ödülüyle birlikte üçüncülük kazananı. Birincilik kazananlar arasında Hong Kong, Portekiz, İngiltere, İtalya ve ABD'den başvurular yer aldı. Fotoğrafların genel kalitesinin bir göstergesi, "Tek Dünya Ticaret Merkezi'nin 101. katına kaldırılan son yürüyen merdiven" görselinde bulunuyor. bina” (Şekil 3).[3]

2013 yılı boyunca EW, sektör üyelerine Sürekli Eğitim (CE) fırsatları sağlama konusunda uzun süredir devam eden geleneğini sürdürdü. Bu girişim, Ulusal Asansör Müteahhitleri Birliği, Ulusal Asansör Güvenliği Yetkilileri Birliği ve Nitelikli Asansör Denetçi Hizmetleri A.Ş. tarafından onaylandı. Format basitti: Seçilen makalelere CE Değerlendirme Sınav Soruları eşlik ediyordu. Katılımcılara belirtilen makaleyi okumaları, makalenin sonunda bulunan pekiştirme sorularını incelemeleri, değerlendirme sınavı sorularını yanıtlamaları (çevrimiçi olarak veya dergide yer alan çalışma sayfasında) ve gerekli ödemeyi (aboneler için 25.50 ABD Doları ve 30 ABD Doları) göndermeleri talimatı verildi. abone olmayanlar için).[4] 80 CEU kazanmak için minimum %0.1 puan gerekiyordu. 2013'te ele alınan konular arasında "Asansörler için Elektrik Motorları", "Islak Halatlar Ölü Halatlara Eşittir", "Transit Ortamında Asansörlerin ve Yürüyen Merdivenlerin Bakımı", "Enerji Verimli VVVF Hidrolik Asansör Tahriği", "Asansör Çalışmalarında Metal Yuvarlanma Yolları" ve "Asansör Çalışmalarında Metal Yuvarlanma Yolları" yer alıyordu. Teleskopik Krikolar.”

Derginin içeriğinin organizasyonu, VT endüstrisinin ihtiyaçlarını karşılamanın en iyi yolunu bulmak üzere tasarlanmış tutarlı ve sürekli bir editoryal stratejinin kanıtını sağladı. Departmanlar bölümünde “Editörün Genel Bakışı”, “Yorumlar (editöre mektuplar),” “Takvim”, “ABD Sektör Haberleri”, “Uluslararası Sektör Haberleri”, “Ürün Özeti, Sınıflandırılmış”, “Reklamveren Dizini” ve “Son Bakış atmak." İkinci bölüm, ilk olarak Ocak 2007'de ortaya çıkan nispeten yeni bir baskıydı. Bu bölüm, VT dünyasının ilginç ve/veya benzersiz bir yönünü vurgulayan tek sayfalık resimli bir hikayeden oluşuyordu. 2013'te yayınlanan belki de en sıra dışı "Son Bakış", çatı katı banyosu alanı olarak kullanılan terk edilmiş bir asansör boşluğunun yenilikçi bir şekilde kullanılmasıyla ilgiliydi (Şekil 4):

“Asansör boşluğunun asansörü hiçbir zaman kurulmamıştı, bu yüzden mimarlar Jorge Luis ve Hernandez Silva, odayı kullanılmayan asansör boşluğunun üzerine güçlendirilmiş cam zeminle inşa etmeye karar verdiler. Görünümün, kullanıcının yüksekte ne kadar rahat olduğuyla doğrudan ilişkili olarak banyo işlerine bile yardımcı olabileceğinden şüpheleniyoruz."[5]

Diğer yeni özellikler arasında düzenli bir aylık kapak hikayesi, okuyucuları EW web sitesinde bulunan ek içeriğe yönlendiren bir "Çevrimiçi Ekstralar" bölümü, çeşitli konularda makaleler içeren "Özellikler" başlıklı bir bölüm ve aşağıdakilere odaklanan aylık bir tematik bölüm yer alıyor: belirli bir VT konusu. Yıl boyunca seçilen temalar arasında “Trafik Analizi”, “Makineler, Motorlar ve Pompalar”, “Sensörler”, “Yeşil Sorunlar”, “Makaralar ve Kılavuz Raylar”, “Hidrolik Asansörler ve Bileşenleri”, “Kabinler ve Girişler”, “Kabinler ve Girişler” yer aldı. İletişim Sistemleri,” “Halatlar ve Kablolar,” “Yürüyen Merdivenler, Yürüyen Yollar ve Bileşenler,” “Güvenlik” ve “Bakım ve Denetim.”

Bu konuların çoğunluğu derginin kuruluşundan beri tipik editoryal odak alanları olsa da, bazıları daha yeni eklenen konulardı. Robert S. “Bob” Caporale Nisan başyazısında şunları bildirdi:

“Geçmiş yıllarda olduğu gibi, bu yılın Yeşil Sayısı'nın okuyucuları, sektörümüzün bugünün ve geleceğin çevresel zorluklarıyla nasıl başa çıktığına ilişkin çok sayıda fikir ve bilgi edinecek. Amaç, önümüzdeki yıllarda dünyanın hepimizin yaşayabileceği daha iyi ve daha sürdürülebilir bir yer olmasını sağlamaktır.”[6]

Yeşil veya çevresel tasarım konularına ayrılan ilk sayı Kasım 2008'de çıktı ve çok çeşitli konuları ele alan 16 makaleyi içeriyordu (Şekil 5). 2013 yılında incelenen yeşil konular arasında iç mekan hava kalitesi, şirket içi LEED uzmanlarına sahip olmanın önemi ve asansörler için enerji modelleri yer aldı.

2013'te sunulan son konu, "60 yaşında" derginin sadece olgunluğa ulaşmakla kalmayıp, kendisini endüstri gazilerinin kaybını kişisel düzeyde rapor etmek ve deneyimlemek zorunda bulacak kadar uzun "yaşadığını" yansıtıyordu. . Bu, EW Başkanı ve Yayıncısı tarafından yazılan bir mektubun konusuydu Ricia Sturgeon-Hendrick, yakın zamanda aldığı bir yenilgiyle ateşlendi:

“Geçtiğimiz Ekim ayında babam William C. Sturgeon'un ölmesinden bu yana, her ay sektörümüzün daha fazla gerçek emektarını kaybetmiş gibiyiz. Geçtiğimiz yıl içerisinde Cal Kort, Robert Peelle, John Merkel ve Quentin Bates'i kaybettik. Ancak George Strakosch'un ölümü, diğerlerinin hemen ardından gelen beklenmedik bir darbeydi. Babamı özlüyorum ve sık sık onu düşünüyorum ama aynı zamanda onu iyi tanıyan, benimle onun hakkında konuşabilen insanları da özlüyorum.”[7]

Sturgeon-Hendrick'in yorumları, VT endüstrisinin büyük bir aileye benzer, birbirine sıkı sıkıya bağlı bir topluluk olduğu gerçeğini hatırlatıyor. EW 2013 yılında 24 ölüm ilanı yayınladı. Bu kısa hatıralar sektör liderlerinin ve sektör üyelerinin hayatlarını yansıtıyordu. Her kayıp önemli olsa da Sturgeon-Hendrick'in belirttiği gibi bazıları tüm VT endüstrisinde yankı buldu.

Calvin L. “Cal” Kort önceki yıl Eylül 2012'de vefat etmiş olsa da, onun Sturgeon-Hendrick'in kayda değer ölümler listesine dahil edilmesi 2013'teki VT dünyasının genel bağlamında önemlidir. Kort'un “tanınmış başarılarından biri” orijinal Dünya Ticaret Merkezi için yaptığı benzersiz asansör tasarımıydı.”[8] 2 Mayıs 2013'te, Tek Dünya Ticaret Merkezi'nin inşaatı, 1,776 ft yüksekliğindeki gümüş kulesinin kurulumuyla 408 ft'e ulaştı. Bu olay, ülkenin 11 Eylül 2001'de yaşanan trajik kaybın ardından yavaş yavaş toparlanması açısından önemli bir an oldu.[9]

Robert B. Peelle (1919-2013), 1939'da Swarthmore College'dan inşaat mühendisliği alanında lisans derecesini ve 1941'de New York Üniversitesi'nden müzik eğitimi alanında yüksek lisans derecesi aldı. Disiplinlerin bu karışımı, benzersiz bir profesyonel temel sağladı. Kariyerine General Electric'te başladı ve bunu Peelle'deki uzun kariyeri izledi. O ve erkek kardeşi "sonunda şirketin başına geçtiler" ve "birkaç işletme tesisinin genişletilmesini" denetlediler.[10] 60 yaşında Columbia Üniversitesi'nden MBA derecesi almasıyla kanıtlandığı gibi, eğitime olan bağlılığı kariyeri boyunca devam etti. 1989'da Peelle'den emekli oldu.

John P. Merkel kariyerine "Otis mühendislik bölümünde, City College of New York'ta okurken" başladı ve burada makine mühendisliği alanında lisans derecesi aldı.[11] Otis'te 20 yılı aşkın bir kariyerin ardından, şirketin mülklerindeki "asansörlerin bakımı ve modernizasyonunu" denetlemek üzere New York Telephone'a katıldı. A17.1 üyeliği için telefon şirketinde çalıştığı sırada başvurdu; A17.1 Ana Komitesinde ve diğer kod komitelerinde 20 yıldan fazla görev yaptı.

V. Quentin Bates Jr., modern VT endüstrisinin profesyonel danışman sektörünün kurucularından biriydi. West Point mezunu, "askerlik hizmetinin bitiminde Los Angeles Elevator Maintenance Co.'ya inşaat ve servis yardımcısı olarak katıldı."[12] Şirket Haughton tarafından satın alındıktan sonra orada kaldı ve önce stajyer olarak çalıştı. Los Angeles'ta ve daha sonra San Francisco'da satış temsilcisi olarak görev yaptı. 1964 yılında Charles W. Lerch and Associates'e başkan yardımcısı olarak katıldı. On yıl sonra şirket Lerch Bates and Associates, Inc. adını aldı. Bates, EW'ye çok sayıda makaleyle katkıda bulundu ve derginin Yönetim Kurulunda ve Teknik İletişim Konseyinde görev yaptı. Aynı zamanda ilk Elevcon Yönlendirme Komitesinde görev yaptı ve 1986 yılında Fransa'nın Nice kentinde düzenlenen ilk toplantının başarıyla başlatılmasında kritik bir rol oynadı.

George R. Strakosch'un (1924-2013) VT endüstrisine ve EW'ye yaptığı pek çok katkının bazılarına derginin tarihini anlatan daha önceki makalelerimde değinmiştim (bkz. “Elevator World 1983'te” ve “Elevator World: 1993"). Sturgeon-Hendrick'in anılarında belirttiği gibi, Strakosch "hayattan daha büyük bir varlığa" sahipti.[7] Bu olağanüstü bireyin biyografisi gelecekteki bir makalenin konusu olacak. Kabul edilmesi gereken son kayıp, Alman mühendis Walter Dörr'ün (1925-2013) ölümüdür. Dörr, 25'ten fazla Alman ve uluslararası patent üzerinde işbirliği yaptı ve 1961'de Heilbronn Mühendislik Okulu fakültesine katılmadan önce R. Stahl, Ziehl-Abegg Inc. ve Loher GmbH için çalıştı. Heilbronn Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Akademisi'nde görev yaptı” ve 1971 yılında ilk Heilbronn Asansör Konferansının başlatılmasında kritik bir rol oynadı.[1984]

2013, EW'nin içeriği, editoryal stratejileri, sektör katılımı ve sektörün gelişiminde kritik rol oynayanların hayatlarını kutlaması yoluyla geçmişin öneminin kabulü aracılığıyla VT endüstrisine hizmet etme konusundaki kararlılığını göstermeye devam ettiği bir yıldönümü yılıydı. 20. ve 21. yüzyıl boyunca gelişme.

Referanslar

[1] Michael Gubisch, “Yorumlar: En İçten Başsağlığı Dileklerimiz,” Elevator World (Ocak 2013).
[2] Duyurusu Elevator World Fotoğraf Yarışması 2013, Elevator World (Ocak 2013).
[3] “Fotoğraf Yarışması 2013 Kazananları” Elevator World (Ağustos 2013).
[4] “Sürekli Eğitim Soruları ve Cevapları” Elevator World (Şubat 2013).
[5] “Son Bakış: Yukarıda Tahta Çıkmak” Elevator World (2013 Kasım).
[6] Robert S. Caporale, “Editörün Genel Bakışı: Yeşil Sorunlara Odaklanma,” Elevator World (Nisan 2013).
[7] Ricia Sturgeon-Hendrick, "Yorumlar: Gazileri Kaybetmek" Elevator World (Eylül 2013).
[8] “ABD Endüstri Haberleri: Anısına: Calvin L. Kort,” Elevator World (Kasım, 2012).
[9] “ABD Endüstri Haberleri: Bir WTC Zirvede” Elevator World (Temmuz 2013).
[10] “ABD Endüstri Haberleri: Anısına: Robert S, Peelle,” Elevator World (Haziran 2013).
[11] “ABD Endüstri Haberleri: Anısına: John P. Merkel,” Elevator World (Temmuz 2013).
[12] “ABD Endüstri Haberleri: Anısına: Quentin Bates,” Elevator World (Ağustos 2013).
[13] “Uluslararası Endüstri Haberleri: Anısına: Walter Dörr,” Elevator World (Eylül 2013).