Albert Betteley

Yazarınız, VT endüstrisinin ilk öncülerinden biri olan Boston'lı bir tamircinin tarihini araştırıyor.

22 Aralık 1857 tarihli gazete. Boston Akşam Transkripti yerel mimar Gridley JF Bryant tarafından tasarlanan yakın zamanda tamamlanmış bir ticari bina olan State Street Block hakkında bir makale içeriyordu. “Bundan önce bizim ve diğer Amerikan şehirlerinde muhteşem kamu binaları dikildi; ama ticaret amacıyla böyle bir yapıdan önce asla. . .Binaların kendisi uzun süre şehrimiz için bir süs ve Boston kapitalistlerinin kapsamlı görüşlerinin gururlu bir anıtı olarak kalacaktır.”^[1] “Binalar”a yapılan atıf, devasa binanın (425 x 125 ft, bir zemin altı ve beş üst kat) 16 ayrı ticari alana (veya mağazaya) bölündüğü gerçeğine atıfta bulunuyordu. Makale ayrıca, binanın gelecekteki kiracılarına hizmet etmek için tasarlanmış güç ve dikey ulaşım (VT) sistemini de tanımladı:

“9 No'lu mağazaya, tüm mağaza bloğu boyunca uzanan şaftla bağlantılı 100 beygir gücünde bir buhar motoru yerleştirildi. Bu binanın kiracısı, motoru yılda 12 ay ve günde 14 ila 6 saat çalıştıracağına dair yazılı bir anlaşma imzalamalıdır. . .Her mağazada kuyuya takılan kaldırma aparatları ile her ebatta bir bodur ya da kutu yaklaşık iki dakikada XNUMX. kata çıkarılabilmektedir. Buharlı motor ve kaldırma aparatı William Adams & Co. tarafından yapılmıştır ve makinist olarak yeteneklerine büyük itibar göstermektedir.”^[1]

Bu, ABD'de yük asansörlerinin ilk büyük ölçekli kurulumlarından biri oldu. Sistemin tasarımcısı Boston'lu tamirci Albert Betteley (1816-1893) idi.

[Hava yastığı güvenlik cihazı] patenti tarihçiler tarafından en sık atıfta bulunulan patent olsa da, aslında bu, Betteley'nin 1859'da aldığı beş asansör patentinden ilkiydi.

Ne yazık ki, Betteley'nin eğitimi veya eğitimi hakkında hiçbir şey bilinmiyor. 1840'larda William Adams & Co.'ya katıldı ve 1850'lerin ortalarında bir ortaktı. 1857'de yayınlanan bir şirket hesabı, mekanik becerilerini vurguladı:

"Albert Betteley. . .şimdi ana işletme müdürü ve sadece Boston erkeklerinin dikkat çekici olduğu gibi kurnaz ve yetenekli olmakla kalmıyor, aynı zamanda çeşitli şekillerde, özellikle de “Betteley Lock” un icadıyla çok pratik yaratıcılık sergiledi - şu anda, kullanımdaki en iyi güvenli kilit olarak kabul edildiğine inanıyoruz.”^[2]

Bu hesap aynı zamanda şirketin ürettiği çeşitli ürün yelpazesini de tanımladı:

Elli veya daha fazla operatör, buharlı makineler, patentli Salamander Kasaları, banka kilitleri, gemi ırgat teçhizatı, dökme çelik taş kesici aletleri, demir çitler, dökme demir bina cepheleri, kaldırma tekerlekleri ve aslında demirle dövülebilen veya makinistler tarafından kullanılabilen her şey.”^[2]

Asansörlerden ziyade “kaldırma tekerlekleri”ne atıfta bulunulması şaşırtıcı değil. “Asansörlere” yapılan açık göndermeler 1860'lara kadar yaygın değildi.

Betteley'nin kariyerinin yayınlanmış diğer tek açıklaması, W. Sloan Kennedy'nin ABD'deki VT tarihinin ana hatlarını çizen 1882 tarihli makalesinde yer aldı. veya 1858'un başlarında:

“İlk asansörlerde halatların kopması nedeniyle sürekli kazalar oluyordu. Bay Albert Betteley'i (William Adams and Co., Boston firmasından) birçok kişi tarafından en iyisi olarak kabul edilen hava yastığı güvenlik cihazının icadına götüren şey, kendi yaptığı asansörün kazasıydı. cihazlar. Kaza, State Street Block'taki Emmons, Danforth ve Scudder mağazasında [neler] olduğunu ima etti. Yedi kutu şekerle dolu asansör platformu, asansör kuyusunun altındaki mahzene çok yüksekten düşmüş ve tepedeki kasnaklar ve dişliler yan taraftaki dükkanlara fırlatılmıştı. Bay Betteley olay yerine çağrıldı. Tabii ki mahzende tam bir enkaz bulmayı bekliyordu; ama şeker kutularını neredeyse hiç yara almadan bulması onu şaşırttı! Aklını çalıştırdı ve kısa süre sonra, mahzen neredeyse hava geçirmez olduğundan, platformun iniş hızının havayı bir hava yastığı oluşturacak şekilde sıkıştırdığı ve bunun şiddetini kıran bir sonuca vardı. düşüş. Bay Betteley, bir modelle deneyler yaptıktan ve varsayımının doğruluğundan emin olduktan sonra bir hava yastığı patenti aldı.”^[3]

Bu hesap, State Street Block'un platform makinelerinin (kapalı bir kabini olmayan) bulunduğu asansörleri doğrular ve Betteley'nin tasarım sürecini tanımlar.

Kennedy tarafından atıfta bulunulan patent başvurusu 1 Nisan 1859'da yapılmış ve hava yastığı güvenlik cihazının sadece “Asansör” başlıklı patenti (ABD Patenti No. 23,818) 3 Mayıs 1859'da verilmiştir (Şekil 1 ).

Betteley işleyişini şu şekilde tanımladı:

"Havanın mükemmel esnekliğinden yararlanarak, düştüğünde arabayı alacak bir rezervuar oluşturdum ve arabanın inişi sırasında rezervuarda kaçmayan tüm havanın olması gerektiği açık olacak. sıkıştırılır ve arabanın ileri hareketine esnek ama giderek artan bir direnç verir. Arabanın tabanı, ters çevrilmiş bir fincan gibi etrafında bir önlük ile oluşturulabilir. . .araç rezervuara girdiğinde, içindeki havayı sıkıştırır ve araba tabanının yanları ile rezervuar arasındaki boşlukta bir havalandırma bulan havayı değiştirir. . .böylece araba girdiğinde havanın kaçması için yeterli alan olacak ve bu da şoku önleyecektir.”^[4]

Betteley'in cihazının William Adams & Co. tarafından inşa edilen asansörlerde kullanılmış olması mümkün olsa da, fiili kullanımına dair hiçbir kayıt yoktur.

Bu patent tarihçiler tarafından en sık atıfta bulunulan patent olsa da, aslında, Betteley'nin 1859'da aldığı beş asansör patentinden ilkiydi. 22 Nisan ve 28 Temmuz arasında Betteley, tüm patentler tarafından verilen dört ek başvuruda bulundu. yılın sonu. Üç patent, yük asansörü sistemlerinin normatif yönlerini ve State Street Block'ta kullanılanlara benzer kayış tahrikli makinelerle ilgiliydi. Bu patentlerden ikisi, geliştirilmiş kayışlı nakliye sistemleriyle ilgiliydi ve biri, kaldırma tambur halatlarının aşırı sarılmasını ve çözülmesini önlemek için tasarlanmış bir güvenlikle ilgiliydi:

1. Depolarda vb. Malların Kaldırılması için Asansör, ABD Patenti No. 24,188 (31 Mayıs 1859)
2. Depolar, Fabrikalar, Madenler vb. için Asansör, ABD Patent No. 24,923 (2 Ağustos 1859)
3. Makaralar için Gönderici Dişlisi, ABD Patenti No. 25,169 (23 Ağustos 1859)

Patent No. 25,169, kayış tahrikli asansörler tarafından kullanılan tipik fren sisteminde iyileştirmeler tanımladı, bu sayede bir fren pabucu "hızlı" veya tahrik kasnağına uygulandı veya bu kasnağa bırakıldı (Şekil 2).

Betteley'in tasarımı, “freni harekete geçirmek için daha kolay bir yöntem” sağlamaya dayanıyordu. . .hızlı kasnak üzerinde”, bu da “kullanımdaki olağan yöntem, gerektiren. . .nakliye ipi üzerinde çok ağır bir yük. . .bu tür bir zorlama, nakliyeci halatının kopmasına veya kopmasına neden olabilir.”^[5] Patent No. 24,188, deri kayışlardan birinin tahrik kasnaklarından kayması veya kopması durumunda devreye girecek şekilde tasarlanmış ek bir güvenlik frenini tanımlamıştır (Şekil 3).

Kaldırma tambur halatlarının aşırı sarılmasını veya gevşemesini önlemek için tasarlanan güvenliği açıklayan Patent No. 24,923, komple bir asansör sistemini tasvir eden ilk patent çizimlerinden bazılarını içeriyordu. Bununla birlikte, çeşitli farklı ölçekler kullanıyormuş gibi görünen çizimlerin kalitesi (sağdaki kutu benzeri “arabanın” boyutunu soldaki dişli ile karşılaştırın), açıkça bir yeteneğe sahip olduğunu ortaya koyuyor. Betteley aslında kötü bir ressamdı (Şekil 4).

Bu eksiklik, aynı zamanda, kapı güvenlik cihazları için iki tasarımla ilgili olan Hosting Machine (ABD Patenti No. 26,469) başlıklı son patentinde de sergilendi (Şekil 5). Kabin kapısı açıldığında bir sistem asansörü otomatik olarak durdurdu. Diğeri, araba yokken şaft kapısının açılmasını önleyen erken bir kilitleme tasarımıydı.

Kapı emniyetlerini gösteren patent çizimleri, kapalı bir arabanın köşesini tasvir ediyordu. Dolayısıyla çizimler, Betteley'nin bu güvenliği bir yük asansörü yerine bir yolcu asansöründe kullanımı açısından açıkça düşündüğünün açık bir göstergesidir. Bu teknolojiyi yük platformlarının ötesinde kapalı binek arabalarına genişletme konusundaki ilgisi, beş patentinin her birinde yolculara veya yolcu asansörü ayarlarına yapılan referansların ortaya çıkmasıyla da desteklenmektedir:

1. Patent No. 23,818: Buluşumun amacı şudur. . .herhangi bir kaza meydana geldiğinde platformda veya arabanın içinde olabilecek kişilerin hayatlarını korumak.

2. Patent No. 24,188: "İ. . .yeni bir güvenlik cihazı veya otomatik cihaz icat ettiler. . .özellikle fabrikalarda, mağazalarda, otellerde vb. insanları ve eşyaları kaldırmak ve indirmek için kullanılan asansörler için geçerlidir.”

3. Patent No. 24,923: "İ. . . asansörlerde, depolarda, fabrikalarda, madenlerde vb. insanları, malları, cevherleri vb. kaldırmak ve indirmek için kullanılanlar gibi bazı yeni ve faydalı İyileştirmeler icat ettiler.”

4. Patent No. 25,169: “İlişikteki çizim, genellikle otel ve ticari eşya asansörlerinde kullanılan bir nakliye aparatının üstten görünüşünü temsil etmektedir.

5. Patent No. 26,469: “Bu asansörü yaparken göz önünde bulundurduğum amaç, özellikle otel asansörlerinin kullanımında meydana gelebilecek kazaların az çok önlenmesiydi.”^{[4, 5, 6, 7, 8]}

Otellerde asansör kullanımına üç ebeveynin başvurması da ilgi çekicidir. Betteley son patent başvurularını 28 Temmuz 1859'da sunduğunda, New York'taki Fifth Avenue Hotel - Otis Tufts'un Dikey Demiryolu Asansörü'nün yeri - açılış tarihinden daha bir ay geçmişti. Bu nedenle, büyük olasılıkla Tufts'ın planlarından haberdar olan Betteley, William Adams & Co. tarafından gelecekteki yolcu asansörü kurulumları beklentisiyle tasarımlarını tasarlamış olabilir.

Ancak, şaşırtıcı bir şekilde, Betteley'nin asansör tasarımına katılımıyla ilgili hikayesi burada sona eriyor. 1861'de, diğer ilgi alanlarını sürdürmek için William Adams & Co.'dan ayrıldı. 1880'lerin sonlarına kadar Boston bölgesinde aktif kalmasına rağmen, asla VT dünyasına geri dönmedi. 1887'de Boston basınında son kez yer aldı. Boston Globe hava yastığı güvenlik cihazının son kurulumunu anlatan bir hikayeye yanıt olarak editöre bir mektup yayınladı:

“30 Ağustos sayınızda, Shuman & Co.'nun asansöründeki iyileştirmenin George T. McLauthin & Co.'nun icadı olduğundan bahsediyorsunuz. bu buluş için bana verilen 3 Mayıs 1859 tarih ve 23,818 sayılı patent. Bu patentin süresi çok uzun zaman önce sona erdiği için, herkesin bu iyileştirmeyi kullanma konusunda mükemmel bir hakkı vardır ve. . .düzgün bir şekilde inşa edildiğinde, kazalara karşı kesin ve mükemmel bir korumadır.”^[9]

1859'dan sonra VT dünyasında olmamasına rağmen, Betteley'in patentleri ve 1882. yüzyılın geri kalanında sayısız kez yeniden basılan W. Sloan Kennedy'nin 19 tarihli makalesine dahil edilmesi, VT tarihinde endüstrinin ilk örneklerinden biri olarak yerini aldı. öncüler.

Referanslar

[1] “State Street Block,” Boston Akşam Transkripti (22 Aralık 1857).

[2] David Bigelow, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Tanınmış Ticaret ve İmalat Firmalarının Tarihi, C. 6, Boston: David Bigelow (1857).

[3] W. Sloan Kennedy, “Dikey Demiryolu Asansörü,” Harper's New Monthly Magazine (Kasım 1882)

[4] Albert Betteley, Asansör, ABD Patenti No. 23,818 (3 Mayıs 1859).

[5] Albert Betteley, Makaralar için Gönderici Dişlisi, ABD Patenti No. 25,169 (23 Ağustos 1859).

[6] Albert Betteley, Depolarda Mal Kaldırma Asansörü, vb., ABD Patenti No. 24,188 (Mayıs 31, 1859).

[7] Albert Betteley, Depolar, Fabrikalar, Madenler, vb. için Asansör, ABD Patenti No. 24,923 (2 Ağustos 1859).

[8] Albert Betteley, Hosting Machine, ABD Patenti No. 26,469 (20 Aralık 1859).

[9] “Albert Betteley'in İcadı,” Boston Globe (3 Eylül 1887).

Ayrıca okuyun: John H.Jallings (1847-1935)