Noel için Tek İstediğim Bir Meccano Hareketli Merdiven

1916'dan bir model bulmak ve bir araya getirmek, bir dizi duyguyu uyandıran bir görevdir.

Bu makalenin doğuşu, yaklaşık iki yıl önce, Meccano oyuncakları için 1920 tarihli bir reklamın keşfiydi. Pek çok Avrupalı ​​okuyucu Meccano dünyasına aşina olacak olsa da, çoğu Amerikalı okuyucu büyük olasılıkla bu olağanüstü oyuncaklardan habersizdir. Bunları bağlamsallaştırmanın ve tanımlamanın en kolay yolu, Erector Sets'ten önce, 20. yüzyılın başlarında İngiliz mucit Frank Hornby tarafından yaratılan inşaat tabanlı bir oyuncak sistemi olan Meccano'nun olmasıdır. Reklam, Meccano parçalarından yapılmış bir “Hareketli Merdiven”in harika bir illüstrasyonunu içeriyordu (Şekil 1). Daha fazla araştırma, tasarımın 1916'da yayınlanan bir broşüre kadar izini sürdü: "Meccano Ödül Modelleri: 1915-16 Meccano Yarışması'nda ödül alan modellerden bir seçki." 1913'ten başlayarak şirket, "parlak çocukların" orijinal Meccano tasarımlarını göndermelerine ve nakit ödüller için rekabet etmelerine izin veren yıllık bir yarışmaya sponsor oldu. Hareketli merdiven, İngiltere ve ABD'de yayınlanan 1916 Meccano Talimat El Kitabında da yer aldı (Şekil 2). Ne yazık ki, hiçbir kaynak tasarımcının kimliğini içermiyordu.

Model birkaç yönden dikkat çekicidir. 1916'da yürüyen merdivenler, büyük ölçüde, Paris'te 1900 yılındaki Exposition Universelle'deki kapsamlı sergilerinden dolayı hatırı sayılır bir tanıtım almış olsalar da, nispeten nadirdi ve sadece birkaç büyük şehirde bulunuyorlardı. Bu nedenle, belki de bu yeni teknolojinin ilk popüler kültür görüntüsü olan bir oyuncak hareketli merdivenin görünümü, kökeni hakkında soru işaretleri uyandırıyor. Paralel hareketli merdivenler, tahrik kasnağı döndürüldüğünde zıt yönlerde hareket edecek şekilde tasarlandı ve bu, tasarımın teknik gelişmişliğini yansıtan bir özellikti. Çizimde veya açıklamada atıfta bulunulmamasına rağmen, tahrik mili üzerinde bir kasnak veya kasnağın varlığı göz önüne alındığında, hareketli merdivenin çalışmasının Meccano saat mekanizması motorunun kullanımına dayandığı görülmektedir (bu özelliği el krankıyla karşılaştırın). asansöre güç sağlamak için kullanılır). Model ayrıca bir asansör içeriyordu ve arabanın kılavuzlara ihtiyaç duyduğunun (sicim olsa da) farkına varılması da yüksek düzeyde bir teknik anlayışa işaret ediyordu. Bu tasarım özellikleri, tasarımcının kimliği hakkında birkaç soru ortaya çıkarmaktadır. Onun “zeki bir çocuk” olması pek olası görünmüyor. O, daha çok, "parlak bir adam"dı. Aslında, 1916 Meccano Kullanım Kılavuzuna giriş, oyuncağın hayali kullanımından bahseder:

“Meccano, onları eğlendirmek, ilgilerini çekmek ve büyüleyici mühendislik dünyasında eğitmek için bir çocuk oyuncağı olarak satılıyor, ancak her gün yeni bir kullanım görüyor. Mühendisler ve mimarlar onu modeller tasarlamak ve hareketler icat etmek için kullanırlar. Teknik okullardaki profesörler ve öğretmenler bunu öğrencilerine mekanik prensipleri göstermek için kullanırlar.”

Çeşitli parçaların yapıldığı kesinlik ve onların doğal yapıcı mantığı, daha geniş bir kullanıma izin verdi.

Hareketli merdiven tasarımının kökenini 1916'ya kadar takip etme ve perspektif çizimi analiz etme sürecinin ardından, bu araştırma önceki araştırmalardan farklı bir yol izledi. Görüntü yeterince ilgi çekiciydi ve hareketli merdivenlerin ve asansörün işleyişi hakkında yeterince soru sormaya neden oldu, bu yüzden model inşa etmeye karar verildi. Meccano Kullanım Kılavuzundaki çizime bir parça listesi ve sistemin ana parçalarının ve temel işleyişinin kısa bir açıklaması eşlik etti:

Çapraz zincirlerin (1) tümü, kasnak (2) tarafından çalıştırılan bir sonsuz dişli tarafından dikey çubuktan (3) hareket ettirilen bir mil (4) tarafından dişlilerden (5) hareket ettirilir. Kafes (6) için kaldırma halatı (7), kutu (8) üzerine dişli yapılarak krank kolundan (9) çalıştırılır. Kafes, üstte ve altta sabitlenen ve kafesin şeritlerindeki deliklerden geçen kılavuz kordonlardan geçer.

Bu bilgi, ayrıntılı perspektif çizimine eklendiğinde, birleşik hareketli merdiven ve asansörü inşa etmek için gereken her şeyi sağladığı ortaya çıktı.

İki sayfalık bir resimli parça kataloğunun (1916 kılavuzunda bulunur) bulunması, neye ihtiyaç duyulduğunu belirlemeyi nispeten kolaylaştırdı. İlk adım, eski Meccano parçalarının satın alınmasıydı. Bu arayış, 1915-1925 yılları arasında tam ve kısmi Meccano setlerini bulmak ve satın almak için eBay'de kapsamlı (ve çoklu) aramaları içeriyordu. Ancak bu “basit” süreç sürprizlerle ve zorlu bir öğrenme eğrisiyle doluydu. Meccano, 20. yüzyıla kadar orijinal tasarımlarına uyan metal model yapı bileşenleri üretmeye devam etti ve yeni parçalar genellikle eski, eski parçalarla karıştırıldı. Bu nedenle, otantik vintage Meccano bileşenlerine benzeyen ancak öyle olmayan birçok set veya parça var ve otantik olan ancak “vintage” olmayan Meccano parçaları var. Meccano benzeri setlerin böyle bir keşfi “The American Model Builder” olarak satıldı. 1911'de Francis Wagner, Hornby'nin Meccano setlerinin birebir kopyaları olan oyuncaklar üreten American Mechanical Toy Co.'yu kurdu. Sorun, 1921'de Wagner'in sayısız telif hakkı ihlalinden suçlu bulunup oyuncaklarını üretmeyi bırakmaya zorlanmasıyla çözüldü.

Yeterli bileşen toplandıktan sonra, bir sonraki adım onları temizlemekti. Eski oyuncaklar, tipik olarak parçaların paslı, çok kirli ve (bazı durumlarda) onarıma ihtiyacı olduğu anlamına gelen açıklayıcı "ahır bulma" ifadesi de dahil olmak üzere çeşitli başlıklar altında satılmaktadır. Temizleme sürecinin ardından, önümüzde duran zorluğun karmaşıklığını göstermek için parçalar ortaya kondu (Şekil 3). Bu, Ikea'da hareketli bir merdiven satın alma ve ürünlerine her zaman eşlik eden net İskandinav talimatlarının aslında hiçbir yerde bulunmadığının farkına varma düşüncelerine yol açtı. Bu, perspektif çizimin doğası gereği gizlenen model özellikleri açısından özellikle endişe vericiydi. Bu nedenle, inşaatçının hafif bir endişesiyle, bir sonraki adım modeli monte etmeye başlamaktı.

Modelin (ve beraberindeki Tarih makalesinin) editoryal son teslim tarihini karşılamak için kolayca tamamlanabileceği varsayılarak yaklaşık üç haftalık inşaat süresi (iki haftada bir ve hafta sonları birkaç saat çalışarak) ayrıldı. Model inşası başladığında, Meccano bileşenlerinin montaj mantığının her zaman çizimde belirtilen sistemi takip etmediği ortaya çıktı. Yetişkin ellerinin bir çocuğunkinden çok daha büyük olduğu ve küçük somunların ve cıvataların bir meydan okuma olduğu gerçeği de aynı derecede belirgindi. Bu çaba aynı zamanda hızla bir deneme-yanılma süreci haline geldi ve bir bölümün inşa edilmesini ve ardından bölümlerin inşa edildiği sıranın önemli olduğunu fark etti; böylece bölümler inşa edildi, söküldü, farklı bir bölüm inşa edildi ve orijinal bölüm yeniden monte edildi. Bu noktada (ve daha pek çokları vardı), model oluşturucu, bir çocuğun kesinlikle cesaretini kıracağı (veya daha büyük olasılıkla yasaklanacağı) birkaç “seçim” kelimesi kullandı.

Sürecin sonuna doğru, makale son teslim tarihi hızla yaklaşırken ve çizimde görünmeyen öğelerin nasıl oluşturulacağına dair artan hayal kırıklığı ile, "hile" ve birkaç ek Meccano bileşeni (bu bileşenlere eklendi) kullanmaya karar verildi. Orijinal parça listesi) modeli bitirmek için. Üst asansör kafesi sahanlığında da tasarım değişikliği yapıldı. Çizimde gösterildiği gibi, kafesteki açıklıkların yönü, modelin arkasındaki bir dizi merdivenle asansöre erişime izin verdi. Ancak kafes üst sahanlığa ulaştığında, “çatı katı” tasarımı, kafes “kapılarının” boş duvarlara açıldığı anlamına geliyordu. Bu noktada, model oluşturucu, bu alıştırmayı çok fazla düşündüğünün tamamen farkındaydı - sonuçta bu sadece bir oyuncak modeldi - ve yine de, ele alınması gereken bir sorun gibi görünüyordu. Çözüm, bir kez daha uygun bir çözüm tasarlamak için parça sayısını artırmayı içeriyordu.

Tamamlanan hareketli merdiven yaklaşık 24 inç uzunluğunda ve 12 inç yüksekliğindeydi ve orijinal 1916 modelinin oldukça sadık bir yeniden yapılanmasını temsil ediyordu (Şekil 4). Model tasarımcısının yaratıcılığı, bir sonsuz dişli, üç pinyon dişlisi ve üç kontra dişli içeren hareketli merdivenleri sürmek için kullanılan dişlilerde belirgindi (Şekil 5). (Kontrat dişlide, dişli çarkın yüzüne dik açıda çıkıntı yapan ve hareketi 90° iletmek için kullanılan dişler vardır; 1920'de Meccano, daha iyi bir mekanik çözüm sunan konik dişlileri tanıttı.) Zincirler, dişli çarklar üzerinde hareket etti. dört 2-in ile. dişli tertibatına bağlı tahrik miline bağlı dişliler. Ne yazık ki, yalnızca bir hareketli merdiveni donatmaya yetecek kadar eski zincir bulundu ve zincirleri germek beklenenden daha zordu (böylece tahrik zincirlerinden birinin hafif sarkması) (Şekil 6). En azından çizimde ifade edilen asansör halatı tasarımının da sorunlu olduğu ortaya çıktı. Ancak, zamanın yararına ve bu makaleyi tamamlama ihtiyacı nedeniyle, (birkaç seçme kelime daha kullandıktan sonra) kararını başka bir güne bırakma kararı alındı.

1916 Talimat El Kitabına göre, “Meccano modellerini oluşturmak için sıkı bir çalışma yoktur. Parçalar tasarlanırken tüm iş ve düşünce onlara verildi ve tek yapmanız gereken talimatları takip etmek ve parçaları birbirine vidalamak.” Bu bir yalan. Yapıcının düşünmesini gerektirdi, modeli inşa etmek zor bir işti ve anlamlı "talimatlar" tanımını karşılayan çok az şey vardı. Bununla birlikte, bu çabanın birçok faydası vardı, bunlardan en az biri eski bir oyuncak koleksiyonunu bir araya getirme ve eski bir tasarımcının yaratıcı uzmanlığını keşfetme yeteneğiydi. Hareketli merdiven modelinin keşfedilmesi ve iyileştirilmesinin (uygun bir dinlenme ve iyileşme döneminden sonra) devam edeceğine dair güçlü bir olasılık da vardır. Son olarak, bu alıştırma, mütevazi yazarınızın ve asansör tarihçinizin, karısının tekrarlanan sorularına yanıt olarak, “Oyuncaklarla oynamıyorum. Bu ciddi bir araştırma.”