Asansör Halatlarının Kısa Tarihi, İkinci Bölüm

20. yüzyılın başlarındaki yeni gelişmeler ve güvenliğe odaklanma, kaldırma araçlarında kalıcı bir değişiklik getirdi.

1920'lerde ve 1930'larda tel halatların tarihi, çekişli asansörün sürekli gelişimini ve ilk asansör güvenlik kodlarının yazılmasını kapsıyordu. Bu dönem ayrıca asansör tel halatlarına ayrılmış katalogların yayınlanmasına da sahne oldu. American Steel & Wire Co. Eylül 1930'da böyle bir katalog üretti ve bu katalog Haziran 1932'de revize edildi ve yeniden yayınlandı. Kataloğun kapağı, 1930'ların geri kalmış gökdelenine giden altı halatla desteklenen stilize bir arabayı içeriyordu. Arka kapakta araba ve ip görseli de yer aldı; ancak burada binanın yerini şirketin Tiger markası almıştır (Şekil 1). American Steel & Wire ürünlerini şu şekilde tanımladı:

“Modern binaların yüksekliğinin artması ve buna bağlı olarak kiracılarının aşağı ve yukarı taşınması için gereken hızlı, sessiz, güvenli ve verimli hizmet gerekliliği nedeniyle asansör üreticileri, hızlı ivmeli, yüksek hızlı ve yüksek hıza sahip yeni makineler tasarlamak zorunda kaldılar. güvenlik ile birlikte çalışma düzgünlüğü. Biz de tel halat üreticileri olarak asansör tasarımındaki bu gelişmelere ayak uydurarak güvenlik, sessizlik ve konfor açısından bu alanda önde gelen asansör tel halatlarını üretiyoruz.”

Bu ifade, üç kez geçen “güvenli” ve “güvenlik” kelimelerinin tekrar tekrar kullanılması ve gürültüye atıfta bulunulması nedeniyle ilgi çekicidir. Yolcu güvenliği sürekli bir endüstri endişesiydi ve asansörün çalışması sırasında makine veya sistem gürültüsü konusu 19. yüzyıldan beri bir tartışma konusuydu. Yüksek hızlı asansörlerde tel halatların kullanılması, görünüşe göre, asansör çalışırken halatların “şarkı söylemesi” olarak anılan yeni bir gürültü kaynağı veya türü yaratmıştı.

American Steel & Wire'ın kataloğu, hidrolik ve elektrikli asansörlerde kullanılan çeşitli tel halatların resimlerini ve açıklamalarını içeriyordu. Bunlar, tamamı bir kenevir çekirdeğinin etrafına sarılmış sekiz iplikten, demete 19 telden oluşan yeni bir ip tipini içeriyordu (Şekil 2). Bu ip bir Seale Patent ipi olarak tanımlandı ve tasarımı Thomas Seale'nin 1885 patenti “Wire Rope or Cable” (ABD Patenti No. 315,077)'ye dayanıyordu. Şirketin “Ekstra Esnek Çekişli Çelik Asansör Kaldırma Halatı” olarak tanımlandı ve:

". . . maksimum dayanıklılık, esneklik ve çekiş gücü sağlamak için tasarlanmış olup, pürüzsüz çalışma özellikleriyle birleştirilmiştir. Bu halat, tüm 'U' ve 'V' oluklu çekişli asansör kurulumlarında olağanüstü hizmet verir. . . iyi temas ve minimum kayma, bu da hem halattaki hem de kasnak ve tamburlardaki aşınmayı azaltır.”

Bu halat, bir kenevir çekirdeğinin etrafına sarılmış altı telden, ipe 19 telden oluşan orijinal asansör tel halatına göre bir gelişmeydi. American Steel & Wire, artık "Çekişli Çelik Asansör Kaldırma Tel Halatı Tip N" olarak tanımlanan ve "çekişli asansör hizmeti için alternatif" olarak tasarlanan 6 X 19 tel halatı üretmeye devam etti. Daha az pahalı ve "kasnakların ve tamburların nispeten büyük ve hızların ılımlı olduğu yerlerde etkili bir şekilde" çalışması olarak tanımlanırken, aynı zamanda "daha az esnekliğe ve çekici tutuşa" sahip olarak tanımlandı.

American Steel & Wire, 1913 kataloğunun ("Asansör Tel Halatlarının Kısa Tarihi, Birinci Bölüm", ELEVATOR WORLD, Mayıs 2016) emsalini izleyerek, çok çeşitli asansör tiplerini ele alan bir dizi halat şeması ekledi: doğrudan, dikey ve yatay pistonlu hidrolik makineler, elektrikli tambur makineleri ve çekiş makineleri. Son grup, üstten V oluklu tek çekişli, bodrum V oluklu tek çekişli, bire bir çift sargılı çekişli ve ikiye bir çift sargılı çekişli makineleri içeriyordu (Şekil 3). Bu çizimler, 1913'teki benzerlerinin grafik kalitesinden yoksun olsa da çekiş asansörlerinin sürekli gelişimini etkili bir şekilde gösterdiler.

1938'de Jones & Laughlin Steel Corp.'un Gilmore Tel Halat Bölümü "Genel Amaçlı Halatlar" başlıklı bir katalog yayınladı. Renkli katalog, ürettikleri çeşitli halatlara hitap eden sekmelerle bölümlere ayrıldı. "Asansör Kabloları" etiketli sekme, 1930'ların Amerika'sına özgü aksi haldeki gökdelenlerle dolu bir ufuk çizgisine sahipti (Şekil 4). Jones & Laughlin, mevcut durumu ve ürünlerini American Steel & Wire ile hemen hemen aynı terimlerle tanımladı:

“Günümüzün yüksek hızlı asansörleri, kablolar üzerinde daha titiz taleplerde bulunuyor. Bu koşulları karşılamak için, büyük ölçüde metalurjik bir sorun olmuştur. Çekme tipi asansör kabloları için çeliğin kimyasal ve fiziksel özellikleri, daha uzun ömür ve en iyi sonuçları elde etmek için olukların minimum ancak eşit aşınma alabilmesi için mümkün olduğunca tamburlara eşit olmalıdır. Mühendisler arasındaki fikir birliği, 8 X 19 çekiş kablosunun 6 X 19'dan daha iyi sonuçlar verdiği yönünde."

Ancak, rakibinin aksine, Jones & Laughlin halat diyagramlarını içermiyordu. Şirket, üzerinde bir tanıtım yazısı bulunan bir çekiş makinesi illüstrasyonuna yer verdi: “Asansör kabloları insanlığın hayatını korumalıdır. En üst düzeyde özeni hak ediyorlar ve insanlık en iyi kabloları hak ediyor. Kaliteden ödün vermeyin” (Şekil 5). Katalog ayrıca “6 X 19 ve 8 X 19 asansör kablosunun hem “U” hem de “V” oluklarındaki göreli hareketinin” bir “grafik gösterimini” içeriyordu ve “8 X 19 yapısının yaklaşık %40 gösterdiğini” gösteriyordu. daha fazla temas” (Şekil 6).

Tel halat üreticileri yavaş yavaş tel halat ve en son çekişli asansörlerdeki kullanımı hakkında daha fazla bilgi sağlarken, asansör endüstrisi ASME A17.1 Asansörler ve Yürüyen Merdivenler için Güvenlik Kodunun ilk baskılarını yazıyordu. İlk baskı (1921), tel halat kuralları için temel çerçeveyi oluşturdu. Bölüm 23: Elektrikli Yolcu Asansörleri için Kablolar ve Sinyal Sistemleri dahil Kural 230: Kablolar, Kural 231: Kablo Dengeleyiciler ve Kural 232: Sinyal Sistemleri. Kural 230, kablolar (kabin ve karşı ağırlık kabloları, kapasite levhaları, güvenlik faktörleri ve sargı tamburları) hakkında temel bilgilerin yanı sıra kabloları birleştirme, geri dönüş döngüleri yapma ve kabloları takma yöntemlerini ele alan bölümlere ayrılmıştır. Gerekli güvenlik faktörü ve kabloların çapı ve sayısı 230d ve 230e kurallarına tabidir:

“230d: Kabin için statik yüklere ve güç yolcu asansörleri için karşı ağırlık kablolarına dayalı güvenlik faktörü, kabinin beyan hızına karşılık gelen Şekil 4'te verilen değerlerden az olmayacaktır.

“Kural 230e: Kabloların sayısı ve çapı, kablonun nihai mukavemeti ile birlikte Kural 230d'de bulunan güvenlik faktörü kullanılarak belirlenir. Kablolar üzerindeki hesaplanan yük, kabinin ağırlığı, artı beyan yükü, artı kaldırma kablolarının ağırlığı ve tazminat olacaktır.

Kural 230d'de atıfta bulunulan şekil, 900 fpm'lik bir azami hızı listeleyen ve 6 ile 11 arasında değişen güvenlik faktörlerine sahip olan "Yolcu Asansörleri için Kaldırma Kabloları için Güvenlik Faktörleri" başlıklı bir tabloydu (Şekil 7). Çekişli asansörlere ilişkin tek referans, Bölüm 23'te bulunan tablonun altındaki nottur: “Çekiş makinesi yolcu asansörlerinin, kablolarda aşınmaya izin vermek için bu eğride verilen değerlerin %25'ini aşan güvenlik faktörleri kullanması önerilir. ” 1931'de (kodların üçüncü baskısı), güvenlik faktörü aralığı 6'dan 11'e, 7'den 12'ye kaymıştı ve maksimum çalışma hızı 1,600 fpm idi (Şekil 8). Bununla birlikte, Bölüm 23'ün geri kalanı, ilk baskıdan esasen değişmeden kalmıştır.

Bu kısa tarihin sonucu, 1946 tarihli bir tel halat kataloğunu ve yüksek hızlı çekişli asansörlerin sürekli kullanımına bağlı olarak A17 kodunda meydana gelen değişiklikleri inceleyecektir.