Kraliyet Kurumunun Mikro Tesviye Asansörü

Nadir Otis İnşaat El Kitabı Londra'daki Faraday Müzesi'nde yeni restore edilmiş benzersiz bir asansörün hikayesine ışık tutuyor.

Londra mimari, kültürel, tarihi ve teknolojik hazinelerle doludur. Böyle bir hazine, 21 Albemarle Caddesi'ndeki Mayfair semtinde. Burada ziyaretçiler, daha yaygın olarak Kraliyet Kurumu (RI) olarak bilinen Büyük Britanya Kraliyet Kurumu'nu bulacaklar. 7 Mart 1799'da kurulan, yaratıcıları tarafından şöyle tanımlandı:

“Bilgiyi yaymak ve faydalı mekanik icatların ve iyileştirmelerin genel tanıtımını kolaylaştırmak için kurum; ve felsefi dersler ve deneyler yoluyla bilimin hayatın ortak amaçlarına uygulanmasını öğretmek için.”^[1]

UR, tarihi boyunca Humphry Davy, Michael Faraday, John Tyndall, James Dewar, Lord Rayleigh, William Henry Bragg, Henry Dale, Eric Rideal, William Lawrence Bragg ve George gibi dikkate değer bir grup bilim insanının çalışmalarını desteklemiş ve barındırmıştır. Kapıcı. Bugün UR, “bilimin yaşamın ortak amaçlarına uygulanması” konusunda halkı eğitme ve araştırmaları destekleme misyonunu sürdürmektedir. Faaliyetleri, yıl boyunca düzenlenen çeşitli halka açık konferansları ve eğitim etkinliklerini içerir. UR ayrıca, 1799'dan kalma bir bilimsel enstrüman koleksiyonunun yanı sıra Faraday'ın “1850'lerde olduğu gibi sergilenen manyetik laboratuvarını” içeren Faraday Müzesi'ne de ev sahipliği yapıyor.^[1]

Asansör endüstrisi üyeleri için burada ek bir cazibe, yakın zamanda restore edilmiş bir 1929 Waygood-Otis Mikro Tesviye Asansörüdür (Şekil 1 ve 2). Restorasyon çabası, her ikisi de Otis'ten emekli olan John Nichols ve Derek Smith tarafından yönetildi. Çalışmaları, dergilerde yayınlanan bir dizi resimli makalede iyi bir şekilde belgelenmiştir. Yükseklik (Çevrimiçi Ekstralar olarak Ekim ayı boyunca şu adreste mevcuttur: www.elevatorworld.com). Makaleler, yenileme projesinin zorluklarını ve kat inişleri ile otomatik olarak duracak şekilde tasarlanmış ilk makine tiplerinden biri olan neredeyse 90 yıllık asansörün yenilikçi yönlerini vurgulamaktadır. 1931'de Frederick Hymans, mikro seviyeli asansörlerin ana bileşenlerini şu şekilde tanımladı:

“Kaldırma işlemleri için ana makineyi oluşturuyorlar. Durmadan kısa bir süre önce yükün aktarıldığı ve kabini yavaş hızda inişe getiren bir yardımcı makine ile katlar arasında. Mikro tahrikli makinenin son derece hassas durmasını yapmasını sağlayan, yardımcı makinenin yavaş hızı ve bir seviyeleme anahtarı ile kontrolüdür. Ana makine sonsuz dişli veya dişlisiz olabilir; ancak, gerekli yavaş hızı elde etmek için yardımcı makine her zaman sonsuz dişli bir makinedir.

makine, yükü tam hızda kaldırmak ve kabini istenen inişin tesviye bölgesi içinde durdurmaktır. Bu noktada seviye şalteri kontrolü alır ve yardımcı makineyi çalıştırarak yavaş hızda arabayı inişle birlikte durma seviyesine getirir.”^[2]

Hymans ayrıca tasarım olarak RI asansörüne benzer bir makineyi gösteren ayrıntılı bir plan çizimi sağladı (Şekil 3). 1920'lerin sonlarında, bu sistem elektrikli asansör tasarımında en son teknolojiyi temsil ediyordu. Restorasyonu, operasyonel karakterinin ek avantajı ile diğer müze sergileri arasında yerini almasına izin veriyor.

Elbette Faraday Müzesi, görsel bir makine ve alet koleksiyonundan daha fazlasıdır. Sergiler, müze koleksiyonunun oluşturulmasını ve işleyişini bilgilendiren entelektüel kavramları vurgular. Bu nedenle, müze asansörünün tarihi üzerine bir sergiye sahip olsaydı, muhtemelen 1929 kurulumunun resimlerini, restore edilmiş makinenin resimlerini, makineleri kurmak ve bakımını yapmak için kullanılan orijinal araçları içerecek ve - entelektüel ve entelektüellere hitap edecek. sistemin tasarımı ve çalışması için mühendislik temeli — iki küçük, siyah, deri ciltli bağlayıcı (Şekil 4).

1920'lerin başında mikro seviyeli asansörlerin tanıtılması, Otis İnşaat El Kitabı"askerler" tarafından kullanılmak üzere tasarlanmıştır. El kitabı, yeni sistemlerin artan karmaşıklığı ve makine kurulumu ve bakımında daha fazla hassasiyet ihtiyacı nedeniyle gerekliydi. El kitabı dayanıklılık (malzemeler siyah, deri kaplı üç halkalı klasörlere yerleştirildi) ve alet kutularına sığacak şekilde (her bir cilt yaklaşık 6.5 X 4.5 inç boyutunda) tasarlanmıştır. Üç telli dosya formatı da kolay güncellemeye izin verdi. El kitabının içeriği, belirli kurulum türleriyle ilgili genel bilgiler ve materyallerle ilgili bölümleri içeren 22 “grup” halinde düzenlenmiştir. Çeşitli grupların örnekleri şunları içerir:

• "BEN. Raylar, ray bağlantı elemanları, kirişler, temeller, ızgaralar vb.
• "II. Saptırıcı kasnaklar, baş üstü kasnaklar, kasnak kutuları vb.
• "III. Makineler, hizalama göstergeleri, dişliler, baskı yatakları, tahrik kasnakları, motorlar, jeneratörler, kompansatörler, komütatörler, armatürler, fırçalar, frenler, fren mıknatısları vb.”
• "IV. Ana kontrolörler, mikro kontrolörler, kat kontrolörleri, zemin anahtarları, aşırı yük röleleri, ters faz röleleri, transformatörler vb.”
• "V. Araba anahtarları, basmalı düğmeler, devirme anahtarları, seviyeleme anahtarları, limit anahtarları, kablo, kablo kanalı, elektrik bağlantı parçaları vb.
• "VI. Araba güvenlikleri, valiler, tamponlar, serbest bırakma taşıyıcıları vb.
• “VII. Halatlar, karşı ağırlıklar, dengeleyici halatlar ve zincirler vb.”
• “VIII. Kapı kilitleri, geri çekme kamları, kapı ve kapı kontakları, yağlayıcılar vb.

Her grup ayrıca “V-25: Mikro seviyeli asansörler için seviye şalterlerinin montajı ve ayarlanması” gibi ayrı konulara bölünmüştür. Her veri sayfası, sayfanın altında yayın tarihini, içerik grubunu veya alt bölüm atamasını ve sayfa numarasını veren bir başlık bloğu içeriyordu (Şekil 5).

MKS Otis İnşaat El Kitabı ilk olarak Ocak 1924'te yayınlandı. Kaynağın dinamik kalitesi, Otis'in Ocak 25 ile Temmuz 1924 arasında 1931 güncelleme yayınlamasından bellidir. Sürekli güncelleme ihtiyacı, özellikle Otis'in asansör sistemlerinin gelişim ve iyileştirme hızına işaret etmektedir. mikro tesviye makineleri. İkincisi, 1921 ve 1939 arasında yayınlanan fotoğrafları karşılaştırırken belirgindir (Şekil 6). El kitabının içeriği, tek sargılı dişli çekişli mikro makine için kurulum talimatlarıyla gösterilen bu makinelerin karmaşık yapısını ortaya koymaktadır:

"Birinci — Her zaman ana yatağın altına 1/4" paketleme plakaları yerleştirin. Ana makinenin altında söz konusu paketleme plakaları olmadan mikro makinenin düzgün bir şekilde hizalanamayacağı anlaşıldığından, ana makineyi asla kirişler veya beton zemin üzerine paketlemeden kurmayın.

"İkinci - Her iki yatak plakası da dikkatli bir şekilde hizalanmalıdır. Fabrika, planyalamadan önce iki yatak plakasını birbirine cıvataladığından ve daha sonra iki yatak tek bir birim olarak planlandığından bu çok önemlidir. Ana motor, küçük fren için spot parçaların üstüne

mikro makine. Çeşitli boyutlardaki makineler için bu mesafeler aşağıdaki gibi olmalıdır:

"Dördüncü - Ana motoru yatak plakası hizasında yerine yerleştirdikten sonra ana motor ve sonsuz mil.

Beşinci - Döner mikro fren pabucu çerçevesini ve kasnağı hizalayın anlamına geliyor of iki set vidalar fabrika tarafından fren çerçevesinde sağlanan dişli deliklerde.

"Altıncı — Mikro dişli kutusu, motor, fren ve taban plakası her zaman tek bir ünitede gönderilir ve çoğu durumda yukarıda açıklandığı gibi dikkatli bir şekilde ayarlanır ve düzlenirse yeniden hizalama gerektirmez, ancak mikro motor ve aşınmış şaftın hizalanması her zaman yapılmalıdır. yukarıdaki adımların tümü izlendikten sonra kontrol edilir ve gerekirse yeniden hizalanır.”^[3]

Çoğu grup temel bileşenlerin çizimlerini içerecek şekilde, makine kurulumunun ve çalışmasının tüm yönleri için benzer bir ayrıntı düzeyi sağlandı. Bu çizimlerin örnekleri, kabin seviyeleme anahtarı ve seviyeleme-anahtar kontakları için sağlananları içerir (Şekil 7). El kitabı, makine kurulumu ve bileşen çalıştırma talimatlarına ek olarak, tamamen monte edilmiş bir sistemin nasıl ayarlanacağının ayrıntılı bir açıklamasını da içeriyordu:

“Mikro sürücü seviyeleme cihazı ile donatılmış otomatik asansörlerin ayarlanmasında, asansörün ayarlanmasına büyük özen gösterilmelidir. ana makine zemin kontrolörü, mikro seviyelendirme Ambar ağzındaki kamlar ve araba çerçevesindeki mikro seviyeleme anahtarı.

“Dengeli yüke sahip kabinin normal kayması test ile belirlendikten sonra, makine kat kontrolörünü, kabinin mikro seviyelendirme makinesinin çalışması olmadan seviye durması yapacak şekilde ayarlayın. Açıktır ki, tam yük alçalırken kabin zeminin altında duracak ve yük alçalmadan kabin zeminin üzerinde duracaktır. Ana kat kontrolörünün bu ayarı, mikro motorun mümkün olan en kısa sürede çalışmasını ve normal yüklerde motorun en az kullanımını sağlar.

“Mikro seviyelendirme anahtarı ve mikro seviyelendirme ambar ağzı kamları daha sonra, araba platformu ile tam olarak aynı hizada olduğunda, mikro seviyelendirme şalter kolu silindirleri her iki mikro seviyelendirme ambar ağzı kamının dik eğiminin merkezinde olacak şekilde yerleştirilmelidir. zemin. Bu konumda mikro switch kontakları açılacak ve mikro motorun devresi kesilecektir. Bu ayarla, araba platformunun halatların gerilmesi veya başka herhangi bir nedenle zemin ile tam hizasından çıkması durumunda, yukarı/aşağı hareket eder. mikro şalter kol silindiri, mikro motora bağlanan ve platformu zemin ile tam bir hizaya getiren şalterdeki yukarı veya aşağı kontağı kapatarak hemen sapacaktır. ”^[4]

Bu açıklamanın netliği, Waygood-Otis askerlerinin bu talimatları ve sonuçta ortaya çıkan asansörün otomatik seviye ayarının “sihrini” takip ettiğini hayal etmek kolaydır.

Unutulmamalıdır ki, bir Otis İnşaat El Kitabı 1929'da UR'de yerinde teyit edilemez. Ancak bu, Otis'in bu dönemde pazarlama ve teknik desteğe yönelik genel yaklaşımına dayanan makul bir varsayımdır. Aslında, bu el kitaplarının Otis dünyasının dışında bulunması nadirdir. Bu gerçek, el kitabının iç kapağında bulunan açık talimatlarla açıklanmaktadır:

“Bu El Kitabının verildiği kişi, onun uygun şekilde korunmasından ve saklanmasından kişisel olarak sorumludur. olmamalı uygun yetki olmaksızın ödünç verilmiş veya devredilmiş ve bir pozisyon boşaldığında, hamil El Kitabını Şirkete iade etmelidir.”

Neyse ki, eski bir Otis çalışanı bu talimatı açıkça göz ardı etti (bu eylemin sonuçları bilinmiyor) ve iki el kitabı (biri “Grupları G ila IV, Kapsamlı” ve diğeri “Grup V ve Yukarı”yı kapsayan) keşfedildi ve şimdi geçerli tarihi malzeme koleksiyonumda. (Not: El kitabından alıntılar Çevrimiçi Ekstralar olarak mevcuttur). Ne yazık ki, el kitaplarının içeriği eksik olmakla birlikte, 1920'lerde Otis asansör kurulumu ve işletimine önemli ölçüde ışık tutacak kadar malzeme içermektedir. Aynı zamanda, eşit derecede benzersiz bir ortamda benzersiz bir ünite olan UR'nin 1929 mikro seviyeleme asansörünün kritik yönlerini de etkili bir şekilde gösterirler.

Teşekkür

Yazarınız, Eylül 2017'de beni UR'yi ziyaret etmeye ve bu asansörü görmeye davet ettiği için UR'deki koleksiyonların küratörü Charlotte New'e teşekkür eder. Ayrıca, "kendi" asansörlerini ve zenginliklerini nezaketle paylaşan John Nichols ve Derek Smith'e de teşekkür etmek ister. bilgi.

Bu projeye bağlılıkları ve başarılı bir şekilde sonuçlanması dikkate değer bir hikaye.

Referanslar
[1] Büyük Britanya Kraliyet Kurumu (www.rigb.org).
[2] Frederick Hymans, Elektrikli Çekişli Asansörler, International Textbook Co. (1931).
[3] Otis İnşaat El Kitabı, “Grup III-1. Taşıma, Ayar ve Hizalama Makinaları: Tek Sargılı Dişli Çekişli Mikro Makinalar” (1 Mayıs 1929).
[4] Otis İnşaat El Kitabı, “Grup V-25. Mikro Tesviye Asansörleri için Tesviye Anahtarlarının Kurulumu ve Ayarlanması: Mikro Tahrikli Otomatik Düğme Kontrollü Asansörler için Seviye Şalterinin Ayarlanması” (1 Ocak 1924).